O gün Halid bin Velid, saldýrýnca geriden,
Harb meydaný, bir anda karýþmýþtý yeniden

Resulullah, Eshaba edince o gün nida,
Koþup halka oldular etrafýnda bir anda.

Abbas bin Ubade de, nida etti bir aðýz.
Dedi: (Ey Müslümanlar, geliniz, toplanýnýz!

Resulün tembihini dinlemedik biz elbet.
Bu yüzden baþýmýza eriþti bu musibet.

Çok þükür hayattadýr Peygamber efendimiz.
Koþup, Resulullahýn etrafýna geliniz.

Bizim kusurumuzdan, Ona zarar gelirse,
Rabbimizin katýnda mazeret kalmaz bize.)

Abbas bin Ubade’nin sesini, mücahidler,
Duyup, Resulullahýn etrafýna geldiler.

Harice bin Zeyd ile, Abbas ibni Ubade,
Yanlarýnda, Evs ibni Erkam olduðu halde,

Tekbirlerle küffârýn arasýna daldýlar.
Resulullah uðrunda, çok kýlýç salladýlar.

Harice hazretleri, tam ondokuz yerinden,
Diðer ikisi dahi, çeþitli yerlerinden,

Yaralanýp, üçü de dermansýz kaldý gayet.
Þehadet þerbetini içtiler en nihayet.

Diðer Eshab-ý güzin, o sýkýntý anýnda,
Koþup halka oldular, Resulün etrafýnda.

Küffârýn tek gayesi var idi Uhud günü.
O da, öldürmek idi Allah’ýn Resulünü.

Bu sebeple, topyekün toplanarak oraya,
Resul ve Eshabýný, aldýlar ablukaya.

Vurup öldürmek için nihayet o Serveri,
Gitgide daralttýlar sonra da o çemberi

O çok kritik anda, müþriklerden bir grup,
Hücuma geçti birden, Eshaba kýlýç vurup.

Allah’ýn Sevgilisi, görüp o gelenleri,
Buyurdu: (Kim durdurur, þu hücum edenleri?)

Vehb ileri fýrlayýp, dedi: (Ya Resulallah!
Anam babam ve caným, fedadýr sana vallah.)

Sonra da yalýn kýlýç, daldý düþman içine.
Gönderdi bir çoðunu, Cehennem ateþine.

Resulullah görünce, onun bu gayretini,
Buyurdu ki: (Cennetle müjdelerim ben seni.)

Alýp ortalarýna kalabalýk bir grup,
Onu þehid ettiler, mýzraklarýyle vurup.

Sa'd bin Ebi Vakkas, kýlýcýný kaparak,
Yardýma gitti ona, peþinden fýrlayarak.

Görülmemiþ þekilde gösterdi kahramanlýk.
Hücum eden küffârý, püskürttü o aralýk.

Bir çoðunu öldürüp o hücum edenlerden,
Dönüp, Resulullahýn yanýna geldi hemen.

Ve lakin hazret-i Vehb, çarpýþýp çok mükemmel,
Þehadet þerbetini içmiþti daha evvel.

Din için, Allah için, Resulullah uðrunda,
En yüce varlýðýný, canýný etti feda.

O Server buyurdu ki: (Ben razýyým Vehb'den.
Allah’ýn rýzasý da, üstünde olsun hepten.)