Peygamber efendimiz ve þanlý mücahidler,
Zorlu bir yolculukla Tebük’e eriþtiler.

Lakin karþýlarýnda yoktu Bizans ordusu.
Zira korkularýndan kaçmýþlardý doðrusu.

Nitekim evvelce de, rum ordusu Mute’de,
Uðramýþtý çok büyük, aðýr maðlubiyete.

Hem de üçbine karþý, yüzbin kiþi idiler.
Þimdiyse Müslümanlar, otuzbin kiþiydiler.

Hatta kumandanlarý, Sevgili Peygamberdi.
Uðrunda, seve seve can feda ederlerdi.

Eshabýn geldiðini iþitince o Rumlar,
Fena halde korkarak, ortadan kayboldular.

Resulullah, Eshabla ederek istiþare,
Gitmediler Tebük’ten ileri baþka yere.

O bölgede oturan bir kýsým kabileler,
Resulullaha gelip, hep eman dilediler.

O Server, bekliyorken düþmaný oralarda,
Eshabiyle sohbetler eyledi o arada.

O mübarek kalbinden çýkan feyiz ve nurlar,
Sahabe-i kiramýn kalbini doldurdular.

Bir gün buyurdular ki: (Kullarýn iyisini,
Bildireyim mi size, hem de þereflisini?)

Onlar (Bildir) deyince, buyurdu ki o zaman:
(Son nefesine kadar eðer ki bir Müslüman,

Hak yolda, hiç durmadan çalýþýrsa eðer ki,
Ýnsanlarýn iyisi, o kuldur elbette ki.

Yine Kitabullahý okuyup da, kim ondan,
Hiç faydalanmýyorsa, odur en kötü insan.)

Þehidlik hakkýnda da buyurdu ki bir defa:
(Ben yemin ederim ki Allahü teâlâya,

Yarýn mahþer yerine, þehid olan kimseler,
Kýlýçlarý boynunda, kan akarak gelirler.

Ve nurdan minberlerde otururlar o günde.
Ýnsanlar gýbta eder onlarý gördüðünde.)

Velhasýl mücahidler, emri ile Resulün,
Düþmaný o mevkide beklediler yirmi gün.

Sonra da Medine’ye dönmek için bu sefer,
Toparlanmalarýný emreyledi o Server.

Velakin aç idiler mücahidler o ara.
Gelip arz eylediler bunu Resulullaha.

Zira açlýklarýndan sanki tükenmiþlerdi.
Hiç yürüyemeyecek bir hale gelmiþlerdi.

Resulullah, bir yaygý serdirip yer üstüne,
Yiyecekten ne varsa, yýðdýrdý üzerine.

Küçük bir tencereyi zor doldururdu bunlar.
O Server abdest alýp, bir dua buyurdular.

Peygamber-i ziþânýn duasýyla o zaman,
Hak teâlâ, yemeðe bereket etti ihsan.

Bir tencere yemeði, daðýttý Eshabýna.
Doldurdu fazla fazla, herbirinin kabýna.

Otuzbin sahabinin kabýna yemek koydu.
Hepsi de o yemekten, o gün yedi ve doydu.

Koca Ýslam ordusu yedi de hepsi tek tek,
Yine de tencerede eksilmedi o yemek.