Yerlerde ve göklerde her ne ki olundu halk,
Resulün hürmetine yarattý cenâb-ý Hak.

Allah, (Ýste vereyim) buyurdu kendisine.
O, arzu eylemedi dünyalýk hiç bir nesne.

Ne mülk ve saltanatý, ne makam, ne rütbeyi,
Ýstedi fakirlikle, bir de peygamberliði.

Bir gün ziyaret için, Cibril aleyhisselam,
Resulün huzuruna girdi ve verdi selam.

O Server, Cebrail'e buyurdu ki þöylece:
(Evimizde, bir lokma taam yoktu bu gece.)

O esnada Ýsrafil adýndaki bir melek,
Resulün huzuruna girdi selam vererek.

Dedi: (Ya Resulallah, Cibril'e dediðini,
Hak teâlâ iþitip, gönderdi þimdi beni.

Ýstersen altýn olsun dokunduðun taþ toprak.
Ve Peygamberliðini yap bir melek olarak.)

Buyurdu ki: (Ýstemem ne altýn, ne parayý.
Ýsterim kul olarak Peygamberlik yapmayý.)

O, insana ve cinne ve hatta canlý, cansýz,
Her mahluka, Peygamber gelmiþtir istisnasýz.

Hem Onun rahmetinden, herþeye nasip vardýr.
Müminlere rahmeti, açýk ve aþikârdýr.

Kâfirlere rahmeti þöyle olur ki yine,
Hiç umumi bir azap gelmiyor üstlerine.

Bir gün konuþur iken o Server Cebrail’le,
Buyurdu: (Hak teâlâ bildirdi ki vahiyle.

Seni, rahmet olarak gönderdim âleme ben.
Sana dahi bir nasip oldu mu bu rahmetten?)

Cibril aleyhisselam arz etti ki o anda:
(Evet, rahmetinizden nasib oldu bana da.

Zira Hak teâlânýn kudret ve azameti,
Karþýsýnda, sonumdan korkudaydým ben dahi.

Vakta ki iki âyet getirmiþtim ben sana.
O zaman gitti korkum, kavuþtum itminana.

Çünkü o ayetlerde, benim emin olduðum,
Bildirilmiþ idi ki, bu yüzden rahat oldum.

Bu meth-ü senasýna kavuþtum Rabbimizin.
Bundan büyük bir rahmet olur mu benim için?)

Yine Resulullahýn, bilcümle enbiyadan,
Faziletli olduðu bellidir ki þunlardan,

Sair Peygamberlere inanmayan kâfirler,
Yaparlardý onlara çeþitli hakaretler.

Onlarýn bu iftira ve hakaretlerine,
Her Peygamber, kendisi cevap verirdi yine.

Lakin Resulullaha Kureyþ kâfirlerinin,
Dedikleri yalan ve iftiralarý için,

Hak teâlâ, kendisi, bizzat cevap vermiþtir.
Böylece Habibini müdafaa eylemiþtir.