Peygamber efendimiz, vakarlý idi gayet.
Asla tiksindirici yapmazdý bir hareket.

Eshabý arasýnda gelip otursa bile,
Hemen ayaklarýný örterdi cübbesiyle.

Kolay anlaþýlýrdý sözleri o Serverin.
Yanýnda bulunanlar, olurdu gayet emin.

Yani Onun yanýnda otursaydý bir kimse,
Kalbi çok rahat olup, kapýlmazdý yeise.

Eshabý, huzurunda çok edebli olarak,
Gelip otururlardý hiç kýpýrdamayarak.

Hatta kuþlar, onlarý, birer aðaç zannedip,
Omuzlarý üstüne konarlardý hep gelip.

Lakin o sahabiler yine edeblerinden,
Kýpýrdamýyorlardý az bile yerlerinden.

Resulullah, dünya ve dünya lezzetlerine,
Önem ve ehemmiyet vermez idi hiç yine.

Sade bir hayat yaþar, sevmezdi þatafatý.
Ve hep tercih ederdi, mütevazý hayatý.

Vefatýnda, az arpa kalmýþ idi evinde.
Zýrhý da, rehindeydi bir yahudi elinde.

Bir hadis-i þerifte þöyle buyurmuþlardýr:
(Bu gün, Eshabým için fakirlik hayýrlýdýr.

Lakin ahir zamanda gelecek ümmetimin,
Zenginliði, daha çok hayýrdýr onlar için.)

Kendisi, sýkýntýyla yaþamak arzulardý.
Günlerce yemek yemez, sert yatakta yatardý.

Aiþe validemiz buyurur ki þöylece:
Yumuþak yatak serdik kendisine bir gece.

Sabahleyin uyanýp, kalkýnca Efendimiz,
Buyurdu: (Bu yataðý bir daha sermeyiniz.

Zira bunun yüzünden, gece uyanamadým.
Teheccüd namazýný kýlmaktan mahrum kaldým.)

Yine Peygamberimiz çok ibadet yapardý.
Farzlarýn haricinde, çok da namaz kýlardý.

Mübarek ayaklarý þiþene kadar hatta,
Kýyamda, namaz için duruyordu ayakta.

Dediler: (Hak teâlâ, senin gelmiþ, gelecek,
Bütün günahlarýný affetti, bu bir gerçek.

O halde, niçin böyle yaparsýn çok ibadet?
Ve ne için kendine edersin böyle zahmet?)

Peygamber efendimiz buyurdu ki cevaben:
(Rabbime þükredici kul olmayayým mý ben?)

Aiþe validemiz buyurdu ki: (O Server,
Kalkýp namaz kýlmaya baþlayýnca her sefer,

Onun mübarek göðsü, hemen hýrýldýyordu.
Su fokurduyor gibi sesler duyuluyordu.)

Ýbni Ebi Hale de, ediyor ki rivayet:
(O, hep düþünceli ve hüzünlü idi gayet.)