Ýbni Tiha adýnda vardý ki bir sahabi,
Resulullah, bu zatýn ziyaretine gitti.

Hazret-i Ýbni Tiha, o Resulü görünce,
Kapýldý birdenbire bir neþe ve sevince.

Dedi: (Hak teâlâya olsun ki çok þükürler,
Resulullah gelerek, bize þeref verdiler.

Ve lakin ne yazýk ki, Ona ikram edecek,
Þu anda evimizde, yoktur hiç bir yiyecek.)

Böyle çok üzülürken ev sahibi o zaman,
Resulullah, bahçede bir aðaç gördü o an.

Buyurdu: (Bu aðaçtan hurma toplamam için,
Bana, ey Ýbni Tiha müsaade eder misin?)

Dedi: (Ya Resulallah, caným sana fedadýr.
O, kurumuþ bir halde duruyor çok zamandýr.)

O Server, su isteyip birazýný içtiler.
Kalaný, o aðacýn dibine döktürdüler.

Aðaç kurumuþ iken, meyve verdi bir anda.
Hurmalarý toplayýp, yediler o arada.

Yine yahudilerden, genç birisi vardý ki,
Çok yakýþýklý olup, güzeldi yüzü dahi.

Ýþte bu güzel yüzlü genç kiþi, yine bir gün,
Gelmiþ oturuyordu meclisinde Resulün.

Bir âyet-i kerime gelmiþti ki o ara,
O Server okuyordu onu Müslümanlara.

Mealen: (Müminlere mükafat olaraktan,
Huriler verilecek Cennete girdiði an.)

Bu âyet-i kerime, çok tesir etti gence.
Resulün huzuruna kalkýp geldi hemence.

Dedi: (Ýman edersem, bana dahi onlardan,
Bir tane verilir mi Cennete girdiðim an?)

Resulullah (Elbette!) buyurunca o gence,
(Sen kefil olur musun?) diye sordu hemence.

O Server buyurdu ki: (Bir tanesine deðil,
Yetmiþ tanesine de olurum sana kefil.)

Genç bu sözü alýnca, imana geldi hemen.
Lakin az zaman sonra, vefat etti aniden.

Resulullah, o gencin namazýný kýldýlar.
Mübarek elleriyle sonra kabre koydular.

Dýþarý, gecikerek çýktýðýnda mezardan,
Terlemiþ ve gömleði yýrtýlmýþtý arkadan.

Sebebi sorulunca, buyurdu: (Kabre indim.
Vakta ki kendisini yerine tevdi ettim.

O anda yetmiþ huri, Cennetlerin birinden,
Gelip, gencin baþýna üþüþtüler hep birden.

Herbiri, daha yakýn olmak için o gence,
Kendi aralarýnda çekiþtiler bir nice.

Bu yüzden çok izdiham hasýl oldu mezarda.
Benim gömleðimi de yýrttýlar bu arada.)