Abdullah bin Abbas’ýn annesini, o Server,
Görerek, kendisine verdi þöyle bir haber:

Buyurdu ki: (Ey hatun, çok yakýnda senin bir,
Oðlun olacaktýr ki, doðunca bana getir.)

Çok geçmeden bir oðlu olmuþtu hakikaten.
Alýp, Resulullaha getirdi onu hemen.

Resulullah, çocuðu aldý ondan severek.
Buyurdu: (Halifeler babasýdýr bu bebek.)

Buna vakýf olunca hazret-i Abbas dahi,
Gitti Resulullahýn yanýna bizatihi.

Dedi: (Ya Resulallah, oðlumuzun hakkýnda,
Halifeler babasý dediniz mi yakýnda?)

Buyurdu ki: (Ya Abbas, söyledim öyle, evet.
Çünkü halifelerin babasýdýr o elbet.)

Velhasýl Resulullah nasýl buyurdu ise,
Hakikaten aynýyle vuku buldu hadise.

Abbasi devletinin zira her halifesi,
Abdullah bin Abbas’ýn soyundan geldi hepsi.

Yine nakledilir ki Aliyyül Mürteza’dan:
Çaðýrdý Resul beni huzuruna bir zaman.

Ve bana buyurdu ki: (Ya Ali, bin devene.
Zira kadý olarak gideceksin Yemen'e.)

Dedim: (Ya Resulallah, baþ üstüne ve lakin,
Bu hususta, size bir arzý var bu fakirin.

Þöyle ki, görmüyorum kendimi buna ehil.
Zira henüz çok gencim, ilmim de kâfi deðil.)

O zaman Resulullah, mübarek elleriyle,
Göðsümü sývazlayýp buyurdular ki þöyle:

(Ya Rabbi, sen Ali'ye ihsan et ilim, hikmet.
Ve bu vazifesinde ver ona tam ehliyet.)

Sonra da saadetle buyurdu ki: (Ya Ali!
Haydi git, zira seni bekliyor o ahali.

Müslüman olmayanlar varsa da içlerinde,
Onlar da iman eder, seni gördüklerinde.

Ya Ali, sen Yemen'e varmadan biraz evvel,
Bir tepe üzerinden geçeceksin muhtemel.

O tepeye varýnca, görürsün ki o ara,
Ýnsanlar, senin için dökülmüþler yollara.

O zaman nida et ki: Ey aðaçlar, ey taþlar!
Allah'ýn Resulünün size selamlarý var.)

(Baþ üstüne) diyerek çýktý yola velhasýl.
Buyurulan tepeye nihayet oldu vasýl.

Resulün selamýný söyleyince o daðda,
Bir anda kopuverdi bir uðultu, daðdaða.

Ne kadar taþ ve aðaç var ise daðda eðer,
Resulün selamýný aldýlar hep beraber.

Kâfirler görür görmez Ondan bu kerameti,
Derhal iman ettiler, getirip þehadeti.