Peygamber efendimiz evinde otururken,
Hazret-i Ebu Bekir kapýyý çaldý birden.

Ýzin alýp girince huzuruna Resulün,
Dedi: (Ya Resulallah, çok fazla açým bu gün.)

Sonra hazret-i Ömer gelip girdi içeri.
O da Resulullaha arz etti ayný þeyi.

Yine geçmemiþti ki aradan fazla zaman,
Bu sefer de içeri girdi hazret-i Osman.

O dahi onlar gibi girince içeriye,
Arz etti o Servere: (Çok açým þimdi) diye.

Nihayet biraz sonra geldi hazret-i Ali.
O da, Resulullaha arz etti ayný hali.

Peygamber efendimiz, üzüldüler buna pek.
Zira yoktu evinde hiç bir þey yedirecek.

Söyledi üzülerek hakikati onlara.
Hatta kendisi dahi, çok aç idi o ara.

Hem mübarek karnýnda üç taþ baðlý dururdu.
Üç gün yemek yememek alameti idi bu.

Ali bin Ebi Talip arz etti ki: (Þimdi biz,
Mikdad ibni Esved'e gidelim isterseniz.

Zira onun bahçede, bir hurma aðacý var.
Gidersek ikram eder, olmuþtur o hurmalar.)

Peygamber efendimiz, Onun bu teklifine,
(Peki) deyip, gittiler hemen onun evine.

Ev sahibi görünce, þaþýrdý sevincinden.
Zira Resulullahtý evine teþrif eden.

Dedi: (Ya Resulallah, fedadýr caným sana.
Ýçeriye buyurun, ne þereftir bu bana.)

Peygamber-i ziþânla, bu ulu misafirler,
Mikdad'ýn hanesinden içeriye girdiler.

Biraz sonra: (Ya Mikdad, hiç hurma var mý?) diye,
Peygamber efendimiz, sordu bu sahabiye.

Bu sual karþýsýnda, üzüldü ev sahibi.
Ve þöyle arz etti ki: (Ey Allah'ýn Habibi!

Az önce biraz vardý, daðýttýk komþulara.
Maalesef o hurmadan hiç kalmadý þu ara.)

Aliyyül Mürteza'ya buyurdu ki o vakit:
(Þu hurma aðacýna selamýmý söyle git.)

(Peki ya Resulallah!) deyip hazret-i Ali,
Gitti hemen aðacýn yanýna bizatihi.

Ve þöyle seslendi ki o hurma aðacýna:
(Allah’ýn Resulü’nün selamlarý var sana.)

O esnada aðaçtan, (Aleyküm selam!) diye,
Resulün selamýna cevap geldi Ali'ye.

Hatta ayný zamanda hurma doldu dallarý.
Doldurdu bir sepete hemen o hurmalarý.

Getirip arz eyledi Server-i enbiyaya.
Ve yediler onlardan hepsi de doya doya.