Resule Peygamberlik ilk teblið edilince,
Ýnsanlarý Ýslam’a çaðýrýrdý gizlice.

Lakin tek tük, nadiren inanan oluyordu.
Üç yýlda iman eden, sadece otuz oldu.

Bir müddet sonra ise, gelmiþti ki bir âyet,
Mealen, (Akrabaný Ýslam’a eyle davet.)

O Server, yapmak için Rabbinin bu emrini,
Yakýn akrabasýnýn çaðýrdý herbirini.

Onlar, Ebu Talib’in geldiðinde evine,
Sadece bir kap yemek getirdi önlerine.

Besmele söyleyerek önce yedi kendisi.
Ve (Buyurun!) deyince, baþladý sonra hepsi.

Yemek bir kiþilikti, onlar kýrk kiþiydi tam.
Hepsi yiyip doydular, eksilmedi hiç taam.

Onlar, bu mucizeyi gördüler birer birer.
Yine de iman ile þereflenemediler.

Ebu Hüreyre dahi, anlatýr ki: (Bir harpte,
Çok þiddetli bir açlýk baþladý Sahabede.

Yoktu hiç birisinde yiyecek bir lokmacýk.
Herkes, açlýk içinde kývranýyordu artýk.

O sýkýþýk zamanda, bana bakýp o Server,
(Yiyecek bir þey var mý?) diye sual ettiler.

(Az miktarda hurma var) diye arz edince ben,
Bana buyurdular ki: (Onlarý getir hemen.)

Getirdim, o hurmadan tek bir avuç aldýlar.
Bir serginin üstüne, elleriyle yaydýlar.

Sonra, bereket için bir dua eyledi ve,
Buyurdu ki: (On kiþi çaðýr gelsin yemeðe.)

Çaðýrdým, geldiler ve yediler o hurmadan.
(On kiþi daha çaðýr) buyurdular sonradan.

Çaðýrdým, onlar dahi gelip yiyip doydular.
Sonra, (On kiþi daha davet et) buyurdular.

Böylece onar onar çaðýrdým gazileri.
Gelip, doyana kadar yiyip gitti her biri.

Hiç yemiyen kalmadý bu Ýslam ordusunda.
(Koyduðun hurmalarý al) buyurdu sonunda.

Zaten bir avuç kadar hurmaydý getirdiðim.
O hurmalarý alýp, tekrar eve ilettim.

Onlarý, senelerce hem yedik, hem yedirdik.
Daðýttýk saða sola, yine bitiremedik.

Enes bin Malik dahi, rivayet eder ki hem:
Bir miktar yemek yaptý validem Ümmü Süleym.

Götürüp arz eyledim Resul-i kibriyaya.
Buyurdu ki: (Ya Enes, onu koy da oraya.

Git, filan filan ile, kime rastlarsan eðer,
Söyle, yemek yemeye bizim eve geleler.)

Tam üçyüz kiþi geldi yemek ziyafetine.
Hepsi bir tabak idi, kâfi geldi hepsine.