Ana Sayfa >  1001 Güzel Menkîbe > Herkes yahşi, biz yaman > Allah’a yakınmışım
Yazıcı   Yazı boyutunu     

Allah’a yakınmışım

Ebül Hasen-i Şazili hazretleri “rahmetullahi aleyh” anlatıyor:

Gençliğimde bir yere gidiyordum.
Geceleyin, bir dağın üzerinde uyuyakaldım.
Etrafımda yırtıcı hayvanlar dolaşıyor, fakat hiç korkmuyordum.

O sabah;
“Demek ki, Allah’a yakınım” diyordum kendi kendime.

Az sonra dereye indim.
Tam abdest alacaktım ki, bir sürü keklik beni görünce hep birden uçtular.

O zaman da bir ürkeklik geldi kalbime.
O ara bir ses duydum.
-Ya Ebel Hasen! Dün vahşi hayvanlardan korkmamıştın. Şimdiyse şu uçuşan kuşlardan korkar oldun, diyordu.

Kendi kendime;
“Niçin böyle oldu?” diye düşünceye daldım.

O esnada cevap geldi:
- Çünkü dün bizimleydin, bugünse nefsinle oldun.

Kabahat bende

Bu zat, bir gün sohbetinde;
- Unutmayın. Kavga, iki diri arasında olur, buyurdu.

Ve sordu onlara:
- Siz hiç, bir ölü ile dirinin kavga ettiğini gördünüz mü?
- Hayır, görmedik efendim, dediler.

- Demek ki bir tarafın ölü olması lazım. Ölü olmak için kabahat bende diyeceksiniz. O zaman hiç kavga olmaz.

Tasavvuf nedir?

Bir gün de;
- Tasavvuf nedir efendim? diye sordular bu zata.

Cevabında;
- Tasavvuf, zamanı en iyi şekilde kullanmaktır buyurdu.

- Sabır nedir efendim? dediler.
- Susmaktır, buyurdu.

- Bize nasihatiniz nedir efendim?
- Dininizi doğru öğrenip, öğrendiklerinizle amel ediniz.
 
Geridön
 
 
Klavye
 
Ana sayfam yap Sık kullanılanlara ekle
Güncelleme Tarihi
22.11.2017
Sitemizdeki bilgiler, bütün insanların istifadesi için hazırlanmıştır. Orjinaline sadık kalmak şartıyla, izin almaya
gerek kalmadan, herkes istediği gibi alıp istifade edebilir.

Hosted by İhlas Net
Ziyaretçi Sayısı