Abdurrahman bin Muhammed hazretleri “rahmetullahi aleyh”, uzun bir yolculuÄŸa çıkacaktı.
Gitmeden evvel çarşıya çıktı.
Az sonra bir miktar bez ile eve gelip çağırdı hanımını.
Hanım sordu:
- Nedir o elindeki?
- Bez aldım hanım.
- Niçin?
- Ben seferdeyken bir erkek evladımız dünyaya gelir ve aynı günde ölürse, ona, kefen olarak bu bezi kullanırsınız.
Böyle söyleyip çıktı yolculuÄŸa.
Birkaç gün sonra bir erkek çocukları dünyaya geldi hakikaten.
Ve aynı gün vefat etti.
O bezi, kefen olarak kullandılar.
Müminin firaseti
Bir gün de, bağının meyvesini pazarda satmak için, birini vekil etmiÅŸti.
O kimse, meyveleri sattı.
Ama paranın bir kısmını gizledi bu Veli’den.
Onun bu hilesini anlayıp;
- Müminin firasetinden sakınınız. Zira o, Allah’ın nuruyla bakar, hadis-i ÅŸerifini okudu ona.
O kimse bunu duyunca ürperdi birden.
Zira sakladığı o paranın yılan ÅŸeklinde vücuduna girmeye çalıştığını fark etmiÅŸti.
PiÅŸman olup, özür diledi.
Kızımı kime vereyim?
Bir gün de biri gelip;
- Bir şey danışacaktım, dedi.
- Buyur kardeÅŸim.
- Evlenme çağında bir kızım var efendim. Ä°steyeni çok. Hangisine vereyim acaba?
Cevaben;
- Allah’tan korkana ver, buyurdu. EÄŸer kızını severse, ne âlâ. Sevmezse, Allah’tan korkar da zulmetmez hiç olmazsa.
- Allah razı olsun efendim.
|
