Safer yirmiyedisi ve PerÅŸembe günlerden.
Peygamber efendimiz, Ebu Bekirle hemen,

Yanlarına bir miktar yiyecek de alarak,
Başladılar hicrete, o evden ayrılarak.

Bilmemesi için de, bunu o müÅŸriklerin,
Arka penceresinden atladılar o evin.

Belli olmasın diye, hem de ayak izleri,
Parmakları ucuna basarlardı ekseri.

Hazret-i Ebu Bekir, Resulün çevresinde,
Dönerek gidiyordu korku içerisinde.

Bazan saÄŸda, bazan da solunda yürüyordu.
Resulün etrafında pervane dönüyordu.
Allah’ın Sevgilisi, sordu: (Ya Eba Bekir!
Bu minval yürümende, acaba hikmet nedir?

Sebep ne ki, bir saÄŸdan, bir soldan yürüyorsun.
Bir ileri, bir geri, yer deÄŸiÅŸtiriyorsun?)

Dedi: (Ya Resulallah, korkarım ki sizlere,
Herhangi bir cihetten bir zarar gelir diye.

Onun için bir saÄŸdan, bir soldan yürüyorum.
Bir zarar gelecekse, bana gelsin diyorum.)

Buyurdu ki: (Üzülme, Rabbimiz bizimledir.
Bize zarar yapmaya olamazlar muktedir.)

Nihayet mağaraya vardılar selametle.
Ve lakin Resulullah, yorulmuÅŸtu gayetle.

Nalinleri dar olup, yolda parçalandı hep.
Mübarek ayakları, kanadı bundan sebep.

Yürüyecek mecali kalmamıştı velhasıl.
Güçlükle maÄŸaraya oldular gece vasıl.

Mağara kapısına gelince en nihayet,
Sıddık arz eyledi ki: (Bana müsaade et.

Gireyim sizden önce, akrep, yılan olmasın.
Haşeratın zararı sizlere dokunmasın.)

Sonra girdi içeri Resul izin verince.
Ä°çerde, saÄŸlı sollu delikler gördü nice.

Acele gömleÄŸini yırtıp parçalayarak,
Tıkadı delikleri, bir tane kaldı ancak.

Çıplak ökçesini de, koyarak o deliÄŸe,
Dedi: (Ya Resulallah, buyurun içeriye!)

Allah’ın Sevgilisi, Besmele okuyarak,
TeÅŸrif etti içeri, gayet yorgun olarak.

Ve mübarek başını, Sıddık’ın kucağına,
Koyup uyuyuverdi, fazla yorgun olunca.

O sırada Sıddık’ın ayağını koyduÄŸu,
Delikteki bir yılan ısırdı birden onu.

Canı yandı ise de bu acıdan begayet,
Resul uyanır diye, etmedi hiç hareket.

Lakin göz yaÅŸlarına mani olamamıştı.
Ve Resulün yüzüne, bir damla damlamıştı.

Resulullah uyanıp, sual etti hemence:
(Ya Eba bekr kardeÅŸim, ne oldu biraz önce?)

Dedi: (Ya Resulallah, delikteki bir yılan,
Isırdı ayağımı, yaş geldi acısından.)

Biraz ağız suyundan sürdü Resul yaraya,
Anında iyi olup, kavuştu tam şifaya.