KureyÅŸ, kervanlarının halini öÄŸrenince,
Harp hazırlıklarına başladılar hemence.

Tam yediyüz develi ve yüz atlı, tamamen,
Yüzelli de piyade, toparladılar hemen.

Gidip Ebu Leheb'e, (Sen de katıl!) deyince,
Korkusundan (Hastayım) deyiverdi hemence.

Yani bahane edip hastalığı o zaman,
Yerine, baÅŸkasını gönderdi korkusundan.

Ümeyye bin Halef de, Ä°slam düÅŸmanlarının,
En insafsızlarından birisiydi pek azgın.

GevÅŸek davranıyordu bu kâfir de o sıra.
(Zalimler korkak olur) buyurulmuÅŸtur zira.

Haber vermiÅŸ idi ki o Sevgili Peygamber:
(Bir gün benim Eshabım, Ümeyye’yi katleder.)

O, bunu bildiÄŸinden, düÅŸtü büyük telaÅŸa.
Ve gitmek istemedi, bir özürle savaÅŸa.

Ebu Cehl’e dedi ki: (YaÅŸlı ve çok ÅŸiÅŸmanım.
İzin ver, ben bu harbe gidip savaşmayayım.)

O ise, korkaklıkla edince onu itham,
Çaresizlik içinde dedi ki: (Peki, tamam!)

Pek çoÄŸu zırhlı idi, bu harbe katılanlar.
Vardı hem yanlarında, güzel sesli kadınlar.

Çalgı aletleriyle, içki de almışlardı.
Kuvvetlerine bakıp, pek çok şımarmışlardı.

Dediler ki: (Bu kadar güçlü bir ordu ile,
Yeneriz, bin kiÅŸilik bir topluluÄŸu bile.

Kaldı ki Müslümanlar, üçyüz kiÅŸiler yalnız.
Biz onları öldürüp, mallarını alırız.)

Ve lakin hepsinin de, bir tek maksadı vardı.
O da, Ä°slamiyet’i ortadan kaldırmaktı.

Azgın müÅŸrik sürüsü, ÅŸarkı ve çalgılarla,
Gurur kibir içinde, çıktılar sonra yola.

Ve lakin o arada, kervan ve Ebu Süfyan,
Bedir tehlikesini atlatmıştı o zaman.

Bedir’den uzaklaşıp, bir hayli yol almıştı.
Mekke’ye varmak için, az mesafe kalmıştı.

Tehlike geçtiÄŸini, gidip haber vermeye,
Gönderdi Ebu Süfyan, bir kimseyi Mekke’ye.

O, gelip bildirdi ki: (Kurtulduk tehlikeden.
Artık geri dönünüz siz dahi bu seferden.

Yani savaÅŸmak için, gitmeyin Medine’ye.
Çünkü lüzum kalmadı, haydi dönün geriye!)

Ve lakin Ebu Cehil, o gurur ve kibrinden,
Bunu kabul etmeyip, vazgeçmedi fikrinden.

Dedi ki: (Hayır olmaz, bir defa çıktık yola.
Gider ve savaşırız, elbet Müslümanlarla.

Hem üç gün ve üç gece, Bedir’de konaklarız.
Åžarap içer, eÄŸlenir, develer boÄŸazlarız.

Etraf kabileler de, bakarak böyle bize,
Ä°mrenirler bu üstün ve güçlü halimize.

Hiç kimseden korkmayıp, çekinmediÄŸimizi,
Görür, iyi anlarlar güç ve kuvvetimizi.)

O, kâfir güruhunu coÅŸturup böyle o gün,
Dedi: (Ey KureyÅŸliler, haydi ÅŸimdi yürüyün!)