Zeyd bin Harise ile Abdullah bin Revaha,
Müjdeyi getirdiler dönmeden Resul daha.
İnanamıyorlardı bazı Eshab-ı güzin.
Diyorlardı: (Sahi mi, gerçek mi bu dediÄŸin?)
Derlerdi ki: (Elbette, bu, gerçektir vallahi.
Yarın teşrif ederler Peygamberimiz dahi.)
Sahabe, bu habere çok sevindiler, fakat,
O gün Rukayye hatun etmiÅŸti hem de vefat.
Sevgili kızı idi, bu hatun o Serverin.
Namazı kılınarak, aynı gün oldu defin.
Bu üzüntü üstüne, duyunca bu haberi,
Ferahladı Eshabın mahzun olan kalbleri.
Peygamber efendimiz, Eshabiyle beraber,
Zafer için, Allah’a hamd ve ÅŸükreylediler.
Sonra da, esirleri yanlarına alarak,
Medine’ye döndüler, Bedir’den ayrılarak.
O zaman Medine’de kalan vazifeliler,
Kadın, çocuk ve yaÅŸlı, bilcümle sahabiler,
Bedir’in müjdesiyle ÅŸad olarak o günü,
İstikbale çıktılar, Allah’ın Resulünü.
Harise’nin annesi, Rebi hatun da o gün,
GelmiÅŸ ve bekliyordu teÅŸrifini Resulün.
Lakin oÄŸlu Harise, harpte ÅŸehid olmuÅŸtu.
Åžehadet haberini bu hatun da duymuÅŸtu.
Derdi ki: (Dönmedikçe gazadan Resulullah,
OÄŸlum Harise için aÄŸlamam ÅŸimdi vallah.
Dönünce, o Servere, önce sual ederim.
Harise ÅŸehid midir, Cennette midir derim.
EÄŸer O, Cennettedir buyurur ise, ne gam.
O zaman oÄŸlum için, sabreder, hiç aÄŸlamam.
Åžayet Cehennemdeyse, iÅŸte bu, beni yakar.
AÄŸlarım, gözlerimden kan gelinceye kadar.)
Resulullah, az sonra gazadan döndü geri.
Harise’nin annesi, hemen vardı ileri.
Dedi: (Ya Resulallah, evladım Harise'nin,
Kalbimdeki sevgisi, malumundur hem senin.
Åžehid olup, Cennete girmiÅŸ midir Harise?
Asla aÄŸlamayayım eÄŸer hal böyle ise.
Yok, Cennette deÄŸilse, bunu ben öÄŸreneyim.
AÄŸlayıp, gözlerimden kanlı yaÅŸlar dökeyim.)
Peygamber efendimiz, bu hatunun haline,
Acıyıp, bir cevapla sürur verdi kalbine.
Åžöyle buyurdular ki ona Nebiyyi ziÅŸân:
(Bir deÄŸil, birden fazla Cennettedir o ÅŸu an.)
Hatun dedi: (Madem ki Cennettedir Harise,
Onun için, üzülüp aÄŸlamam öyle ise.)
Kâinatın sultanı, bir kaptan su alarak,
Parmağını, o suya daldırıp çıkararak,
İçirdi o hatuna o sudan bizatihi,
İçirdi daha sonra, kız kardeÅŸine dahi.
Resulullah ayrıca, bu sudan alıp yine,
Sürdü o ikisinin hem baÅŸ ve yüzlerine.
O günden itibaren, o hatunla kızının,
Yüzleri nurlu oldu, ömürleri de uzun.
|