Esirler arasında var idi ki bir kişi,
O, Halid bin Velid’in öz be öz kardeÅŸiydi.

Gerçi o vakitlerde, Halid ibni Velid de,
Henüz erememiÅŸti iman ile tevhide.

Ä°ÅŸte Halid bin Velid, kardeÅŸi bu Velid’i,
Kurtarmak gayesiyle Medine’ye geldiydi.

Lakin ondan, kurtuluÅŸ fidyesi istediler.
(Onu ödemedikçe bırakmayız) dediler.

O da, Resulullaha (Paramız yok) deyince,
O Server, şu teklifi yaptı ona hemence:

(Babanızın zırhını, kılıç ve miÄŸferini,
Ver de, karşılığında kurtar biraderini.)

Halid, bu istenilen fidyeyi verdi hemen.
Ve kardeÅŸini alıp, çıktılar Medine’den.

Mekke’ye varmak için, yürüdüler ileri.
Ve lakin az gidince, kardeÅŸi döndü geri.

Ve doÄŸruca gelerek Peygamber-i ziÅŸâna,
Åžehadeti getirip, o gün geldi imana.

Tekrardan yola çıkıp, Mekke’ye vasıl oldu.
Onu, Halid bin Velid görünce ÅŸöyle sordu:

(Müslüman olacaktın ey Velid madem ki sen,
Bari önce olsaydın, fidyeyi ödemeden.

Baba hatırasını elimizden çıkarttın.
Buna sebep ne idi, ne için böyle yaptın?)

Dedi ki: (KureyÅŸliler, derlerdi ki o vakit:
Esaretten korktu da, Müslüman oldu Velid.)

Halid, sinirlenerek o zaman kardeÅŸine,
Hapsetti onu hemen, bir hücrenin içine.

O hücrede Ä°yaÅŸ ve Seleme adlarında,
Ä°ki Müslüman daha kalırdı aynı anda.

Bir fırsatını bulup, Velid kaçtı o yerden.
Yine Resulullahın yanına vardı hemen.

Resulullah, Ä°yaÅŸ ve Seleme’yi sordular.
Dedi: (Onlar, ÅŸiddetli iÅŸkence çekiyorlar.)

Resulullah üzülüp, buyurdu ki Eshaba:
(Bu iki Müslümanı kim kurtarır acaba?)

Velid öne atılıp, dedi ki: (Ben gideyim.
Size, o ikisini kurtarıp getireyim.)

Tekrar geldi Mekke’ye ve gizledi kendini.
Sonra, o müminlerin öÄŸrendi yerlerini.

Tavansız bir odada, hapislerdi o vakit.
DüÅŸündü: Bu iÅŸ için, gece daha müsait.

Ölümü göze alıp, gece olunca hemen,
Duvardan içeriye atladı ses etmeden.

Ä°plerini çözerek, bindirdi devesine.
Devenin yularını, aldı kendi eline.

Resule varmak için, yaya ve yalın ayak,
Gizlice düÅŸtü yola, Mekke’den ayrılarak.

Çöllerin kavurucu sıcağında, böylece,
Yalın ayak ve yaya, gitti üç gün, üç gece.

Lakin çöl sıcağına, o hiç aldırmıyordu.
Onu, Resulün aÅŸkı, firakı yakıyordu.

Parçalanıp kanadı ayakları begayet.
Gelip, Resulullaha kavuÅŸtu en nihayet.