İbni Tiha adında vardı ki bir sahabi,
Resulullah, bu zatın ziyaretine gitti.

Hazret-i Ä°bni Tiha, o Resulü görünce,
Kapıldı birdenbire bir neşe ve sevince.

Dedi: (Hak teâlâya olsun ki çok ÅŸükürler,
Resulullah gelerek, bize ÅŸeref verdiler.

Ve lakin ne yazık ki, Ona ikram edecek,
Åžu anda evimizde, yoktur hiç bir yiyecek.)

Böyle çok üzülürken ev sahibi o zaman,
Resulullah, bahçede bir aÄŸaç gördü o an.

Buyurdu: (Bu aÄŸaçtan hurma toplamam için,
Bana, ey Ä°bni Tiha müsaade eder misin?)

Dedi: (Ya Resulallah, canım sana fedadır.
O, kurumuÅŸ bir halde duruyor çok zamandır.)

O Server, su isteyip birazını içtiler.
Kalanı, o aÄŸacın dibine döktürdüler.

AÄŸaç kurumuÅŸ iken, meyve verdi bir anda.
Hurmaları toplayıp, yediler o arada.

Yine yahudilerden, genç birisi vardı ki,
Çok yakışıklı olup, güzeldi yüzü dahi.

Ä°ÅŸte bu güzel yüzlü genç kiÅŸi, yine bir gün,
GelmiÅŸ oturuyordu meclisinde Resulün.

Bir âyet-i kerime gelmiÅŸti ki o ara,
O Server okuyordu onu Müslümanlara.

Mealen: (Müminlere mükafat olaraktan,
Huriler verilecek Cennete girdiÄŸi an.)

Bu âyet-i kerime, çok tesir etti gence.
Resulün huzuruna kalkıp geldi hemence.

Dedi: (Ä°man edersem, bana dahi onlardan,
Bir tane verilir mi Cennete girdiÄŸim an?)

Resulullah (Elbette!) buyurunca o gence,
(Sen kefil olur musun?) diye sordu hemence.

O Server buyurdu ki: (Bir tanesine deÄŸil,
YetmiÅŸ tanesine de olurum sana kefil.)

Genç bu sözü alınca, imana geldi hemen.
Lakin az zaman sonra, vefat etti aniden.

Resulullah, o gencin namazını kıldılar.
Mübarek elleriyle sonra kabre koydular.

Dışarı, gecikerek çıktığında mezardan,
TerlemiÅŸ ve gömleÄŸi yırtılmıştı arkadan.

Sebebi sorulunca, buyurdu: (Kabre indim.
Vakta ki kendisini yerine tevdi ettim.

O anda yetmiÅŸ huri, Cennetlerin birinden,
Gelip, gencin başına üÅŸüÅŸtüler hep birden.

Herbiri, daha yakın olmak için o gence,
Kendi aralarında çekiÅŸtiler bir nice.

Bu yüzden çok izdiham hasıl oldu mezarda.
Benim gömleÄŸimi de yırttılar bu arada.)