Peygamber efendimiz evinde otururken,
Hazret-i Ebu Bekir kapıyı çaldı birden.

Ä°zin alıp girince huzuruna Resulün,
Dedi: (Ya Resulallah, çok fazla açım bu gün.)

Sonra hazret-i Ömer gelip girdi içeri.
O da Resulullaha arz etti aynı şeyi.

Yine geçmemiÅŸti ki aradan fazla zaman,
Bu sefer de içeri girdi hazret-i Osman.

O dahi onlar gibi girince içeriye,
Arz etti o Servere: (Çok açım ÅŸimdi) diye.

Nihayet biraz sonra geldi hazret-i Ali.
O da, Resulullaha arz etti aynı hali.

Peygamber efendimiz, üzüldüler buna pek.
Zira yoktu evinde hiç bir ÅŸey yedirecek.

Söyledi üzülerek hakikati onlara.
Hatta kendisi dahi, çok aç idi o ara.

Hem mübarek karnında üç taÅŸ baÄŸlı dururdu.
Üç gün yemek yememek alameti idi bu.

Ali bin Ebi Talip arz etti ki: (Åžimdi biz,
Mikdad ibni Esved'e gidelim isterseniz.

Zira onun bahçede, bir hurma aÄŸacı var.
Gidersek ikram eder, olmuÅŸtur o hurmalar.)

Peygamber efendimiz, Onun bu teklifine,
(Peki) deyip, gittiler hemen onun evine.

Ev sahibi görünce, ÅŸaşırdı sevincinden.
Zira Resulullahtı evine teşrif eden.

Dedi: (Ya Resulallah, fedadır canım sana.
Ä°çeriye buyurun, ne ÅŸereftir bu bana.)

Peygamber-i ziÅŸânla, bu ulu misafirler,
Mikdad'ın hanesinden içeriye girdiler.

Biraz sonra: (Ya Mikdad, hiç hurma var mı?) diye,
Peygamber efendimiz, sordu bu sahabiye.

Bu sual karşısında, üzüldü ev sahibi.
Ve ÅŸöyle arz etti ki: (Ey Allah'ın Habibi!

Az önce biraz vardı, dağıttık komÅŸulara.
Maalesef o hurmadan hiç kalmadı ÅŸu ara.)

Aliyyül Mürteza'ya buyurdu ki o vakit:
(Åžu hurma aÄŸacına selamımı söyle git.)

(Peki ya Resulallah!) deyip hazret-i Ali,
Gitti hemen ağacın yanına bizatihi.

Ve ÅŸöyle seslendi ki o hurma aÄŸacına:
(Allah’ın Resulü’nün selamları var sana.)

O esnada aÄŸaçtan, (Aleyküm selam!) diye,
Resulün selamına cevap geldi Ali'ye.

Hatta aynı zamanda hurma doldu dalları.
Doldurdu bir sepete hemen o hurmaları.

Getirip arz eyledi Server-i enbiyaya.
Ve yediler onlardan hepsi de doya doya.