Ä°leride olacak ÅŸeyleri, birer birer,
Sevgili Eshabına haber verdi o Server.

Müseylemet-ül kezzab denen kâfir hakkında,
Buyurdu ki: (O kiÅŸi, öldürülür yakında.)

Hazret-i Ebu Bekir zamanında, gerçekten,
Öldürüldü bir harpte, fazla zaman geçmeden.

Yine vefat ederken buyurdu ki ÅŸöylece:
(Bana, ehl-i beytimden Fatıma gelir önce.)

Buyurdukları gibi, altı ay sonra bundan,
Fatıma hazretleri ayrıldı bu dünyadan.

(Benden sonra hilafet otuz yıldır) buyurdu.
Nasıl buyurdularsa, gerçekten öyle oldu.

Veysel Karani’nin de yerini ve ÅŸehrini,
Bildirdi Eshaba hem, vücudunun ÅŸeklini.

Mübarek hırkasını çıkarıp üzerinden,
Buyurdu: (Bu hırkamı veriniz ona benden.)

Gidenler, o Resulün bildirdiÄŸi mahalde,
Buldular kendisini tarif ettiÄŸi halde.

Ve yine bunlar gibi, o Peygamber-i ziÅŸân,
Mekke'den hicret edip, ayrılacağı zaman,

Mahzunluk çöküverdi o mübarek gönlüne.
Çevirdi devesini Beytullahın yönüne.

Buyurdu ki: (Ey Mekke, ayrılıyorum senden.
Lakin kavuÅŸacağım sana ben çok geçmeden.)

Buyurdukları gibi, geçmeden fazla sene,
Mekke'yi fethederek, kavuÅŸtu beldesine.

Yine kâfirler ile harpteyken Müslümanlar,
Esmeye baÅŸlayınca ÅŸiddetlice bir rüzgar,

Buyurdu: (Bir münafık eksildi bu dünyada.
Bu rüzgar, bize onu bildiriyor ÅŸu anda.)

Nihayet savaÅŸ bitti, Medine'ye döndüler.
O gün, bir münafığın öldüÄŸünü gördüler.

Bir gün de, kaybolmuÅŸtu devesi o Resulün.
Eshab aradıysa da bulamadılar o gün.

Buyurdu: (Benim devem, ÅŸimdi falan yerdedir.
Yuları, bir ağaca dolanmış bir haldedir.)

Gidip, Resulullahın buyurduğu mahalde,
Buldular o deveyi bildirdikleri halde.

Yine Bedir harbinden bir gün önce, o Server,
Bazı Eshabı ile harp yerini gezdiler.

Mübarek parmağıyla bir yeri göstererek,
Buyurdu: (Falan kâfir, tam bu yerde ölecek.)

Sonra, baÅŸka bir yeri gösterip az ilerde,
Buyurdu ki: (Falan da, ölecek tam bu yerde.)

Böylece kâfirlerden öleceklerin, tek tek,
Gösterdi yerlerini iÅŸaret eyleyerek.

Hakikaten onların hepsi de, o Resulün,
GösterdiÄŸi yerlerde öldürüldü hep o gün.