Bir kadın sahabinin vardı ki bir evladı,
Kendisinde delilik alametleri vardı.

Dua etmesi için, annesi bu oÄŸluna,
Götürdü bir gün onu, Resulün huzuruna.

O Server, dizlerine alarak önce onu,
Mübarek elleriyle sıvadı vücudunu.

Sonra dua buyurdu annesinin yanında.
O çocuk, oracıkta ÅŸifa buldu anında.

Yine Peygamberimiz, bir yerde yemek yerken,
O ara bir hizmetçi geçiyordu o yerden.

Yemek yediklerini o hizmetçi görünce,
Rica etti: (Bana da yediÄŸinden ver) diye.

Peygamber efendimiz, önündeki taamdan,
Veriyordu ki fakat, istemedi o ondan.

Edepsizlik ederek, dedi ki: (Ey Peygamber!
AÄŸzında çiÄŸnediÄŸin lokmadan çıkar da ver.)

Åžöyleydi ki Resulün âdet-i ÅŸerifleri,
Her istenilen ÅŸeyi verir idi ekseri.

O hizmetçiye dahi, merhamet edip yine,
Onun bu talebini getirdiler yerine.

Lakin Resulullahın o mübarek aÄŸzından,
Lokmayı, o hizmetçi alıp yuttuÄŸu zaman,

Halinde, birdenbire oldu bir deÄŸiÅŸiklik.
Resulden mahcub olup, utandı hemencecik.

Ve hatta ondan sonra, öyle oldu ki hali,
Oldu o havalide, edep, hayâ timsali.

Yine Peygamberimiz, açıp bir gün elini,
Dua etti: (Ya Rabbi, kuvvetlendir bu dini.

Ya Ebu Cehil ile, yahut da Ömer ile,
Takviye et Ä°slam’ı ikisinden biriyle.)

Onun bu duasını, Rabbimiz, çok geçmeden,
Ömer Faruk hakkında kabul eyledi hemen.

Nitekim geldi Cibril az sonra yer yüzüne.
Ve bir müjde getirdi Allah'ın Resulüne.

Dedi: (Ya Resulallah, sen bir dua etmiÅŸtin.
Rabbinden, bu din için takviye istemiÅŸtin.

Kabul etti Rabbimiz senin o dileÄŸini.
Ve Ömer'i seçti ki, saÄŸlam eder bu dini.)

O gün hazret-i Ömer, Resulü öldürmeye,
Giderken, iman edip aşık oldu bu kere.

KavuÅŸturması için Resulullaha hemen,
Dua etti Allah'a, gece mütemadiyen.

Nihayet aÅŸkı ile yanarak o Resulün,
Mübarek huzuruna kavuÅŸtu ertesi gün.

Kapıda karşılayıp kendisini o Server,
Ona buyurdular ki: (Ä°mana gel ya Ömer!)

O dahi ÅŸehadeti getirip en sonunda,
Ä°manla ÅŸereflendi, Resulün huzurunda.