Ana Sayfa >  Evliya Nasihatleri > Şimdi bulunan gibi, gelmemiştir dünyaya > Hemen ayrılmalıyız!
Yazıcı   Yazı boyutunu     

Hemen ayrılmalıyız!

Seyyid Fehim Efendi, her sene, Müks'ten Van'a,
Gelir ve feyz verirdi günlerce Van halkına.

Kendisini çok seven, mahkeme baş katibi,
Ahmet Bey’in evinde ekseri kalır idi.

Lakin o Hac'da idi bir sene geldiğinde,
Buna rağmen yine de, kaldı onun evinde.

Bir kaç talebesiyle, bu evde misafirken,
Onlardan birisini, kaldırdı gece birden.

Buyurdu ki: (Uyandır diğer talebeleri.
Zira terk edeceğiz çok acele bu evi.)

Arz etti ki: (Emriniz baş göz üstüne, ancak,
Sabahı bekleseydik, zira ayıp olacak.)

Buyurdu: (Hayır hayır, gidelim geceleyin.
Hem de oğullarına, haber ver Ahmet Bey'in.)

Onlar dahi uyanıp, bunu haber aldılar.
Huzuruna çıkarak, ağlayıp yalvardılar:

(Efendim, kusurumuz olduysa, affediniz.
Ne olur, bizi böyle terk edip gitmeyiniz.

Babamız çok üzülür ve iner yüreğine.
Nasıl cevap veririz, sonra kendilerine?

Siz yine lutf ederek, af buyurun bizleri.
Oturun rahat rahat, terk etmeyin bu evi.)

Buyurdu: (Evlatlarım, siz müsterih olunuz.
Bize, fazlası ile hizmette bulundunuz.

Ben dua ediyorum, razıyım hem de sizden.
Lakin şimdi acele gitmeliyiz bu evden.)

Çaresizlik içinde kalarak dediler ki:
(Nasıl emrederseniz, öyle olsun madem ki.)

O gece yarısında, derhal toparlanarak,
Başka eve gittiler, hem de acil olarak.

Ertesi gün sordu ki oğlu Muhammed Emin:
(Babacığım, hikmeti ne idi ki bu işin?

Ahmed Bey'in evladı üzüldüler buna pek.
Dursaydık ne olurdu o evde sabaha dek?)

Buyurdu ki: (Kimseye söyleme bunu evlat!
Ahmet Bey, Beytullahta bu gece etti vefat.

Ev, yetim evi olup, kaldı mirasçılara.
Ve onlar sahip oldu evdeki eşyalara.

Önceden, her eşyayı rahat kullanıyorduk.
Her istediğimizi, rahat alıp yiyorduk.

Çünkü biliyorduk ki, Ahmet Bey, seve seve,
Her şeyi kullanmaya, izin verir bizlere.

Şimdiyse, bütün bunlar oldu mirasçıların.
Kim olduklarını da, bilmiyoruz onların.

Her şey, o vârislerin hakkı oldu o saat.
Bir şeyi kullanmaya, yoktu izin ve ruhsat.

Kul hakkından kaçınmak maksadıyla, acele,
Ayrıldım o haneden, hakikat işte böyle.)

Bu hadiseden sonra, bir ay geçti aradan.
Hacılar, teker teker döndüler Beytullahtan.

Herkes geldiği halde, Ahmet Bey yoktu fakat.
Dediler: (O, bir gece, Mekke’de etti vefat.)

Bir hesap ettiler ki, bu vefat, hakikatte,
O gece vuku bulmuş, hem de aynı saatte.

Ahmet Bey’in evladı anladı ki aşikâr:
Seyyid Fehim, o gece bu yüzden ayrılmışlar.
 
Geridön
 
 
Klavye
 
Ana sayfam yap Sık kullanılanlara ekle
Güncelleme Tarihi
16.06.2019
Sitemizdeki bilgiler, bütün insanların istifadesi için hazırlanmıştır. Orjinaline sadık kalmak şartıyla, izin almaya
gerek kalmadan, herkes istediği gibi alıp istifade edebilir.

Hosted by İhlas Net
Ziyaretçi Sayısı