Ahmet Baba hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Fatih Sultan Mehmet zamanında yaÅŸamış bir Allah adamı.

Babaeski’ye adını veren, bu zattır.

Åžöyle ki;
Fatih Sultan Mehmet, çok sever, “Baba” derdi bu Allah dostuna.

Bir gün yolda karşılaÅŸtılar.
Seslendi PadiÅŸah:

- Hey baba!
- Buyur sultanım.

- Nasılsın, iyi misin?

Cevabı enteresandı mübarek zatın:
- Baba, eskidi sultanım.

Ä°ÅŸte Babaeski adı, onun bu sözü üzerine verildi bu havaliye.


Mümin, gıda gibidir

Bir gün de, sevdiklerinden biri geldi bu zata.
Maksadı, “Gerçek mümin nasıl olur?” diye sormaktı kendisine.

Uzun uzun sohbet ettiler.
Bu arada unuttu soracağı şeyi.

Az sonra da müsaade istedi:
- Efendim, ben kalkayım artık.

Buyurdu ki:
- Ne güzel oturuyorduk.
- Olsun hocam, kalkayım. Sizi de çok meÅŸgul ettim.

Büyük Veli, hatırlatmak istedi:
- Otursaydın. Belki soracağın bir şey vardır.

Ama yine hatırlayamadı.

Büyük Veli;
- Peki, sen bilirsin, buyurdu.
Ve kalkıp kapıya kadar geçirdi adamı.

Tam giderken;
- Cenâb-ı Hak, bize hakiki mümin olmayı nasip buyursun, diye dua etti.

Sonra tarif etti hakiki mümini:
- Gerçek mümin odur ki, elinden ve dilinden kimseye zarar gelmez onun.

Ve ekledi:
- Mümin, aranan insandır. “Gıda” ve “ilaç” gibidir aynen. Onu görenin gönlü ferahlar.


Dünyada en güzel ÅŸey

Biri de bu mübarek zata gelerek;
- Efendim, dünyada en güzel ÅŸey nedir? diye sordu.

Cevabında;
- Dünyaya düÅŸkün olmamaktır, buyurdu.

Sordu yine:
- En faydalı şey nedir efendim?
- İyi arkadaştır.

- En zararlı şey hocam?
- Kötü arkadaÅŸ. Bu, nefs ve ÅŸeytandan da daha tehlikelidir.

- Kötü arkadaÅŸ nedir efendim?

Buyurdu ki:
- Seni doÄŸru yoldan uzaklaÅŸtıran her ÅŸey. Mesela okuduÄŸun kitap zararlıysa, o da “kötü arkadaÅŸ”tır.