1500 lü yıllar...
Yer: Gelibolu.
Ahmed Bican hazretleri "rahmetullahi aleyh", büyük camide vazediyor:
- KardeÅŸlerim! Ä°nsanı Rabbinden uzaklaÅŸtıran perdelerin en büyüÄŸü, kendi nefsidir. Yani günaha girmesidir.
Ve devam eder sohbetine:
- Günah ateÅŸtir, iÅŸleyeni yakar.
Bir ara başını kaldırır.
AÄŸabeyi Muhammedi görür kapıda.
Fakat o da ne?
Ayakta dinlemektedir kendisini.
Meraklanır.
AkÅŸam annesine anlatıp, öÄŸrenmesini ister bunun sebebini aÄŸabeyinden.
Kadıncağız büyük oÄŸluna sorduÄŸunda;
- AnneciÄŸim! der o da. KardeÅŸim, Hacı Bayram-ı Veli hazretlerini gördükten sonra bir baÅŸka Ahmed oldu. Sözleri hikmet saçıyor. Ben de istifade etmek için camiye gittiÄŸimde, sayısız melekler gördüm içerde. HuÅŸu ile dinliyorlardı. Ä°zdihamdan oturacak yer bulamadım. Mecburen ayakta dinledim.
Ahmed Bican hazretleri, bunu öÄŸrenince, sevineceÄŸine mahzunlaşır.
- AnneciÄŸim! der, ben niçin melekleri göremiyorum?
Kadıncağız az düÅŸünür.
- Evladım! der, sen bebek iken, bir gün namaza durmuÅŸtum. AÄŸlamaya baÅŸladın. Acıkmıştın. Bir komÅŸu kadın seni emzirdi. MeÄŸer abdesti yokmuÅŸ.
Yağı, fitili hazır
Bu iki kardeÅŸ, kendilerine mürÅŸit aradıkları günlerde, Hacı Bayram-ı Veli hazretleri, Edirne’den Ankara’ya doÄŸru yola çıkar.
Bir müddet sonra yanındakiler telaÅŸlanır birden.
Zira gayr-i ihtiyari Gelibolu’ya sapmışlardır.
Ancak büyük Veli sakindir.
Onlara tebessümle bakıp;
- Devam! buyurur. Belki bu havalide bizi bekleyenler vardır.
Gelibolu’ya varıp, bir evde konaklarlar.
Az sonra kapıya iki genç gelir.
Ahmed ve Muhammed Bican kardeÅŸlerdir bunlar.
Girip, edeble otururlar.
Kendilerini tanıtmak istediklerinde;
- Lüzum yok! buyurur büyük Veli. Biz sevdiklerimizi tanırız.
Sonra gençlere muhabbetle bakıp;
- “Yağı ve fitili hazır iki kandil!” buyurur. “Bize yalnız kibriti çakmak kalmış”.
İki kardeş, bulmuşlardır aradıklarını.
Huzurunda kemale gelir, hallere, sırlara gark olurlar.
Ahmed Bican hazretleri, Gelibolu’da yaÅŸar.
Orada vefat eder.
Mübarek kabri, Gelibolu’da olup, aşıkları tarafından ziyaret edilmektedir.
|
