Hindistan Evliyasından Hacı Hıdır Efgan hazretleri "rahmetullahi aleyh", sevdikleriyle müsafaha ederken birden durdu ve müsafaha ettikleri elleri göstererek,

- Bu iki el birbirinden ayrılmadan günahlar dökülür, buyurdu. Bu, ne büyük nimettir. Bunları duymak bile insana huzur veriyor.

Sordular:
- Huzurlu olmak, günahsız olmaya mı baÄŸlıdır efendim?
- Evet, buyurdu. Günah iÅŸlenmeyen yerde huzur vardır. Günah iÅŸlenirse huzursuzluk baÅŸlar.

- Günah iÅŸlememenin yolu nedir efendim?
- “Allah adamları” ile sohbet etmek veya onların kitaplarını okumaktır. Bu nimete kavuÅŸan kimse günah iÅŸleyemez. Çünkü günahlar iÄŸrenç gelir ona.

Müminin tek gayesi

Bir gün de bazı sevdiklerine;
- KardeÅŸlerim, her müminin yegane gayesi, Rabbimizin rızasını ve sevgisini kazanmak olmalıdır, buyurdu.

Sordular:
- Allah tarafından sevilmenin yolu nedir efendim?
- Dünyayı sevmemektir.

- İnsanlar tarafından sevilmenin yolu efendim?
- Kendini sevmemek ve insanların elindekini sevmemektir. Görmez misiniz, insanlar arasındaki kavgaların çoÄŸu, “Almak” yüzünden çıkar. “Vermek” yüzünden kavga edildiÄŸi duyulmuÅŸ mudur?

Kızmamak için

Bir gün de sevdiÄŸi bir genç;
- Efendim, ben çok çabuk kızıyorum. Ne yapayım? diye sordu.

Cevabında;
- Ölümü hatırlarsan kızmazsın, buyurdu.

Sordu yine:
- Peki efendim, son nefeste “Allah” diyebilmek için ne yapayım?
- Hemen başla evladım.

- Neye başlıyayım efendim?
- Allah demeye.

- Hocam ben son nefesimde “Allah” demek istiyorum.
- Ä°yi ya evladım. Åžimdiden baÅŸla söylemeye. Alıştır aÄŸzını. Åžimdi demezsen, can çekiÅŸirken, o sıkıntılı anda nasıl diyeceksin?