Mekke’de medfun Hüseyin Musuli hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir sohbetinde;
- KardeÅŸlerim, gayesiz yaÅŸamayın, buyurdu. Gayesiz yaÅŸayan, bunalıma düÅŸer. Müslümanın mutlaka bir maksadı, gayesi, hedefi olmalıdır.

Sordular:
- Gayesi olan bunalıma düÅŸmez mi efendim?
- Hayır düÅŸmez.

- Peki Müslümanın gayesi ne olmalıdır hocam?
- Dinimizin emirlerini yerine getirmek olmalıdır. Çünkü Ä°slam’a uyan, bunalıma düÅŸmez. Üstelik çok mutlu ve huzurlu olur.

Hikmetini sordular.
- Çünkü Ä°slamiyet’te her sıkıntının halli, her problemin çaresi vardır, buyurdu. Ä°slam alimleri, geceli gündüzlü çalışarak bunları tespit etmiÅŸ ve kitaplarına yazmışlardır.

Åžöyle bitirdi:
- Yani Ä°slamiyet’te çaresizlik yoktur. Dolayısıyla bunalım da olmaz.

En büyük lezzet

Sohbet sırasında;
- KardeÅŸlerim, her lezzeti tattım. Din kitabı okumaktan, Ä°slamiyet’i öÄŸrenmekten daha lezzetli bir ÅŸey bulamadım, buyurdu.

Ve ekledi:
- Ama maalesef gençler kitap okumuyorlar. Dolayısıyla kalb gıdasız kalıyor. Netice, huzursuzluk oluyor tabii.

Sordular:
- Kalbin gıdası nedir ki efendim?

- Din kitabı okumak, yani Ä°slamiyet’i öÄŸrenmektir. ÖÄŸrenilmez, Ä°slamiyet bilinmezse kalb gıdasız kalır ve zayıf düÅŸer. Zamanla küfre kayabilir mâzallah.

Korktular:
- Küfre mi kayar efendim?

- Evet. Bunun da sonu bunalım tabii. Ä°çki, kumar derken dünya hayatı biter. Netice, “sonsuz Cehennem”, Allah korusun.

Çaresini sordular.
- Çare, her gün bir miktar “ilmihal kitabı” okumaktır, buyurdu. Bir sayfa da olsa, mutlaka okumaktır.