Büyük Velilerden Ebu Said-i Ebül Hayr “rahmetullahi aleyh” hazretleri, bir gün sevdiklerine;

- KardeÅŸlerim, en iyi kimse, kalbi dünyaya baÄŸlı olmayan ve Allah sevgisi ile çarpandır, buyurdu. Dünya muhabbeti, günahların başı, dünyayı sevmekten kurtulmak da, ibadetlerin başıdır. Çünkü Allahü teâlâ, dünyaya düÅŸkün olmayı sevmez. Onu yarattığı zamandan beri, hiç sevmemiÅŸtir.

Åžöyle devam etti:
- Dünya ve dünyaya düÅŸkün olanlar, Allahü teâlânın merhametinden uzaktırlar. Nitekim hadis-i ÅŸerifte; (Dünya melundur ve dünyada, Allah için yapılmayan her ÅŸey de melundur) buyuruldu.

Sordular:
- Dünya nedir efendim?
- Dünya, kalbi Allahü teâlâdan gafil eden, Onu unutturan, kalbe Allah’tan baÅŸkalarını getiren ÅŸeyler demektir. Allahü teâlâyı unutturan mallar, mevkiler, ÅŸerefler hep dünya olur.

Åžöyle bitirdi:
- Âyet-i kerimede mealen; (Bizi düÅŸünmeyenlerden, bizden yüz çevirenlerden, sen de yüzünü çevir. Onları sevme!) buyuruldu.

Allah sevgisine kavuÅŸmak

Bir gün de bazı tanıdıkları;
- Efendim, bir kalbe Allah sevgisi nasıl girer? diye sordular bu zata.
Cevabında;
- Dünya muhabbeti çıkarsa, Allah sevgisi kendiliÄŸinden girer, buyurdu.

Sordular:
- Dünya muhabbeti nasıl çıkar efendim?
- Ya Allahü teâlânın ismini çok söylemekle, veya bir Allah dostunu sevmekle. Allah dostu olan zat baÅŸka memlekette olursa, veya vefat etmiÅŸse yine olur.

- Bu büyük zatları sevmek nasıl olur efendim?
- Onları sevebilmek için hayat hikayelerini okumak lazım. Onların hayat hikayesini okuyunca, muhabbetleri insanın kalbine yerleÅŸir. Onların sevgisi kalbe yerleÅŸince dünya sevgisi kalbden çıkar. Dünya muhabbeti çıktı mı, Allah sevgisi kendiliÄŸinden gelir, yerleÅŸir.