Evliyanın büyüklerinden Seyyid Muhammed Salih “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün sevdiklerine;
- Dinimizin esası, öÄŸrenmek, öÄŸrendiklerini yapmak ve baÅŸkalarına da öÄŸretmektir, buyurdu.

Ve ekledi:
- EÄŸer öÄŸretmezsek, bizden sonraki nesil Ä°slamiyet’i duymadan ölürse, büyük vebal altında kalırız.

Bunu daha açıkladı:
- Bizden öncekiler, canlarıyla, mallarıyla, kanlarıyla, bizlere Ä°slamiyet’i getirmeselerdi, biz belki Müslüman olamazdık. EÄŸer Müslümansak, bunu o mübarek ecdadımıza borçluyuz.

Ve özetledi:
- Yani iki mühim mesuliyetimiz var. Biri öÄŸrenmek. Ä°kincisi mutlaka öÄŸretmek.

Müflis kime denir?

Bir gün de ÅŸunu anlattı sevdiklerine:
Bir gün Peygamberimiz “aleyhisselam”;
- Müflis kimdir? diye sordu eshabına.

Eshab-ı kiram;
- Allah’ın Resulü daha iyi bilir, dediler.

Buyurdu ki:
- Müflis ÅŸu kimsedir ki, ahirete çok ibadetlerle, çok sevaplarla gelir. Fakat kiminin kalbini kırmış, kiminin gıybetini yapmıştır. Sevapları bu hak sahiplerine verilir. Yetmezse, onların günahları buna yükletilir ve Cehenneme atılır.

Ve nasihat etti:
- Öyleyse gıybet yapanı görürseniz, sakın dinlemeyin. Hatta susturun.

- Nasıl susturalım efendim?
- Açıkça “Sus!” deyin. Susmazsa, ayrılın yanından.

En büyük keramet

Bir gün de;
- Efendim, en büyük keramet nedir? diye sordular.

Cevaben;
- İstikamet sahibi olmaktır, buyurdu.

- Ä°stikamet nedir efendim?
- Ä°stikamet, doÄŸru yolu bulduktan sonra bu yoldan hiç ayrılmamaktır ki, bu da çok zordur ve sabır ister.