Büyük âlim ve Velilerden Hakim-i Tirmizi “rahmetullahi aleyh” hazretlerine, bir gün;
- Ä°man nedir efendim? diye sordular.

Cevaben;
- Ä°man demek, (Nass)larda, yani, Kur’an-ı kerimde ve icma ile ve zaruri olarak bilinen hadis-i ÅŸeriflerde açıkca bildirilen ÅŸeylerin hepsine, inanmak demektir, buyurdu.

Sordular:
- Ä°cma nedir efendim?
- Burada (Ä°cma) demek, Eshab-ı kiramın sözbirliÄŸi demektir. BirÅŸeyi, Eshab-ı kiram, sözbirliÄŸi ile bildirmedi ise, Tâbiinin sözbirliÄŸi bu ÅŸey için icma olur.

- Zaruri olarak bilinmek ne demek?
- Zaruri olarak bilinmek demek, her asırda, Müslümanların çoÄŸunun iÅŸittikleri, yayılmış bilgi demektir

Ve devam etti:
- Tâbiin de bu ÅŸeyi sözbirliÄŸi ile bildirmedi ise, Tebe-i tâbiinin sözbirliÄŸi ile bildirmeleri, bu ÅŸey için icma olur.

Ve açıkladı:
- Çünkü, bu üç asrın âlimleri, yani müctehidleri, hadis-i ÅŸerif ile övülmüÅŸtür ki, bunlara (Selef-i salihin) denir.

En büyük hırsız

Bir gün de sohbetinde;
- KardeÅŸlerim, bu zamanda insanların çoÄŸu namaz kılmakta gevÅŸek davranıyor, buyurdu. Kılanlar da tumaninete ve tadil-i erkana ehemmiyet vermiyorlar.

Ve ekledi:
- Halbuki Efendimiz “aleyhisselam”; (En büyük hırsız, kendi namazından çalan kimsedir) buyurdu.

Eshab-ı kiram;
- Yâ Resulallah! Bir kimse, kendi namazından nasıl çalar? diye sordular.

Cevabında;
- Namazın rükuunu ve secdelerini tamam yapmamakla, buyurdu.