Büyük âlim ve Velilerden Hakim-i Tirmizi “rahmetullahi aleyh” hazretlerine, bir gün akıl’dan sordular.

Cevabında;
- Akıl, başlıca iki kısımdır, buyurdu. (Selim akıl) ve (Sakim akıl). Bunların her ikisi de akıldır.

Ve izah etti:
- Tam selim akıl, hiç yanılmaz, hata etmez. PiÅŸman olacak hiçbir harekette bulunmaz. DüÅŸündüÄŸü ÅŸeylerde asla hata etmez. Hep doÄŸru ve sonu iyi olan iÅŸlerde bulunur. DoÄŸru düÅŸünür ve doÄŸru yolu bulur. Ä°ÅŸleri hep doÄŸrudur.

Sordular:
- Bu akıl kimlerde bulunur efendim?
- Böyle akıl, ancak Peygamberlerde bulunur. Her baÅŸladıkları iÅŸte muvaffak olmuÅŸlar, piÅŸman olacak, zarar görecek bir ÅŸey yapmamışlardır.

Ve ekledi:
- Bunların aklına yakın, Eshab-ı kiramın, Tâbiin ve Tebe-i tâbiinin, din imamlarının akıllarıdır. Bunların akılları, ahkâm-ı Ä°slamiyyeye uygun akıllardır.

Sordular:
- Ya sakim akıllar efendim?
- Sakim akıllar, bunların tam tersi olan aklardır ki, düÅŸündükleri ÅŸeylerde ve yaptıkları iÅŸlerde yanılır. Hepsi üzüntüye, piÅŸmanlığa, zarara, sıkıntıya sebep olur.

Allah, namazını kabul etmez

Bir gün de namazdan sordular bu zata.
Cevabında;
- Namazları tadil-i erkan ile kılmalıdır, buyurdu.

Ve ekledi:
- Peygamberimiz “aleyhisselam”; (Rükuda ve secdelerde, belini yerine yerleÅŸtirip biraz durmayan kimsenin namazını Allahü teâlâ kabul etmez) buyurdu.

Ve şunu anlattı:
Efendimiz “aleyhisselam”, bir kimseyi namaz kılarken, rükuunu ve secdelerini tamam yapmadığını görünce;
- (Sen namazlarını böyle kıldığın için, Muhammedin dininden baÅŸka bir dinde olarak ölmekten korkmuyor musun?) buyurdu.