Yusuf Mahdum “rahmetullahi aleyh”, duaları kabul olan Velilerdendir.
Bu zatın hizmetlerini gören yaÅŸlı bir kimse vardı.
Mehmet Dede.
Ancak yaÅŸlanmasına raÄŸmen hiç çocuÄŸu olmamıştı.
Hanımıyla birlikte buna çok üzülüyor;
- Hak teâlâ, bize de bir çocuk verse, diyorlardı.
Bir gün açtı bu derdini bu büyük Veli’ye.
- Efendim, otuz yıldır bu evde hizmet ediyorum. Malumunuz çocuÄŸumuz olmuyor, deyiverdi.
Büyük Veli sevgiyle baktı ona:
- Üzülüyor musun?
- Evet efendim. Hanım da ben de çok üzülüyoruz. Bir dua etseniz de, Rabbimiz, bir oÄŸul verse bize. Ben ölürsem, bu oÄŸlum baksa hizmetinize.
O anda yağmur yağıyordu.
Yusuf Mahdum hazretleri “rahmetullahi aleyh”;
- Bana bir bardak yaÄŸmur suyu doldur da getir, buyurdu.
KoÅŸup getirdi hemen.
O suya, Fatiha-i ÅŸerife okudu ve;
- Fatiha, her derde ÅŸifadır. Bununla nice kapılar açılır. Nice dertli insanlar, Fatiha ile muradlarına kavuÅŸurlar, buyurdu.
Ve uzattı bardağı Mehmet Dedeye:
- Ä°kiniz de bu sudan üçer yudum için. Ä°nÅŸallah sizin de muradınız hasıl olur.
Ä°kisi de içtiler bu sudan.
Muratlarına kavuştular
Ve çok geçmeden bir oÄŸulları oldu.
Fakat a’ma idi çocuk doÄŸuÅŸtan.
Getirip arz etti bunu da hocasına.
Hazret-i Yusuf Mahdum;
- Ey Mehmet! Bu, benim evladımdır, buyurdu. Üzülme, sabret.
Ve ekledi:
- Bu çocuk büyüyünce büyük bir âlim olur ve ilmiyle irÅŸad eder nice insanları.
Sonra o çocuÄŸu kucağına alıp, saÄŸ kulağına ezan, sol kulağına ise ikamet okudu.
Okuma bitince, Mehmet Dede’nin gözleri sevinçle açıldı birden.
Zira iki gözü de açılmıştı çocuÄŸun.
Hakikaten büyüdüÄŸünde, büyük bir âlim oldu.
Ve ilmiyle feyz saçtı binlerce insana.
|
