Ýmam-ý Rabbani hazretlerinin “kuddise sirruh” talebesinden üç kiþi, bir iþ için sahraya çýkmýþlardý bir gün.

Oralarda bir puthane gördüler.

Þunu yýkalým mý diye istiþare ettiler aralarýnda.
Ve yýkmaya karar verdiler.

Zira o puthanede tapýnan Hindular, zaman zaman toplanýp, garip Müslümanlara eziyet ediyorlardý.

Kimsecikler de yokta ortalýkta.
Ve baþladýlar yýkmaya.

Çýkan gürültüyü iþiten Hindular öðrendiler bu durumu.
Ve birbirlerine haber vererek koþtular oraya.
Yaklaþýk bin kiþiydiler ve o gençlerin etrafýný muhasara ettiler bir anda.

Sonra da saldýrdýlar taþ ve sopalarla.
O garipler üç kiþi olup, silahsýzdýlar üstelik.

Yetiþ ya Ýmam!

Çaresizdiler.

Bir tanesi, kalbinden;
“Yetiþ ya Hazret-i Ýmam! Allah’ýn izniyle gel de kurtar bizi bu zâlimlerden!” diye yardým istedi hocalarýndan.

O anda sesini iþittiler Hazret-i Ýmamýn.

- Korkmayýn, yardým geliyor! diye seslenmiþti büyük Veli.

Ve bir grup süvari yetiþti gaibten.
Yirmi otuz kadar atlý mücahitti bunlar.
Yalýn kýlýç daldýlar o bin kiþilik Hindu grubuna.

Çil yavrusu gibi daðýldý çapulcular.
Gelenler de kayboldu gözden.

Her günah büyüktür

Bir gün sohbetinde;
- Günahýn büyüðü, küçüðü olmaz, buyurdu. Günahýn küçüðü de büyüktür.

Ve þöyle açýkladý:
- Günahýn cinsi deðil, kime karþý iþlendiði mühimdir. Kul günah iþlemekle kime isyan etmiþ oluyor? Allahü teâlâya. Öyleyse her günah büyüktür.