Þeyhayn denilen yere geldi Ýslam ordusu.
Orada dinlenmekti, o Serverin arzusu.

Yatsý namazý için, vakit girdiði zaman,
Bilal, yanýk sesiyle okudu çýkýp ezan.

Resulullah, yatsýyý kýldýrýp Eshabýna,
Çaðýrdý Muhammed bin Mesleme’yi yanýna.

Buyurdu: (Elli kiþi, yanýna al hemence.
Tâ ki sabaha kadar, nöbet tutun bu gece.)

Geri kalan gaziler ve Server-i kâinat.
O gece, hep birlikte ettiler istirahat.

Peygamber efendimiz, sabah fecir sökünce,
Uyanýp kalktý hemen Eshabdan daha önce.

Sonra Uhud daðýna yürüyüp geldi ordu.
Müþriklerin ordusu, artýk görünüyordu.

Sabah namazý için, okundu sonra ezan.
Saf saf olup, namaza durdular hep o zaman.

Resulullah, ikinci bir zýrh daha giydiler.
Ve mübarek baþýna, bir miðfer geçirdiler.

Münafýklarýn baþý, Abdullah bin Übey de,
Üçyüz münafýk ile konuþarak bu yerde,

Dedi: (Biz, kendimizi öldürmeye mi geldik?
Düþman kalabalýkmýþ, hiç tahmin edemedik.)

O münafýklarýn da zihnini çelip tek tek,
Medine'ye döndüler, orduyu terk ederek.

Yediyüz kiþi kaldý o an Ýslam ordusu.
Yok idi hiç birinin, ölümden bir korkusu.

Hepsi, gönül birliði yapmýþ kahramanlardý.
Resulullah uðrunda, hepsi baþ koymuþlardý.

Hatta þehid olmaktý onlarýn tek gayesi.
Bunu, en büyük rütbe biliyorlardý hepsi.

Bu cenkte, kanlarýnýn son damlasýna kadar,
Resulü korumaya, verdiler kesin karar.

Resulullah, orduyu nizama soktu hemen.
Zira baþlayacaktý çatýþma çok geçmeden.

Sað kanada, Ukaþe edecekti kumanda.
Ebu Seleme’yi de, geçirdi sol kanada.

Sa'd bin Ebi Vakkas, Ebu Ubeyde ile,
Ön safta yer aldýlar, okçu birlikleriyle.

Zýrhlýlarýn baþýna, geçti Zübeyr bin Avvam.
Hazret-i Hamza ise, orta yerde durdu tam.

Ýslam’ýn beyaz renkli sancaðýný, o Server,
Mus'ab ibni Umeyr’e teslim etti bu sefer.

O sýrada Hanzala, Medine’den gelerek,
Mücahidler safýna katýldý seðirterek.

Bu mübarek sahabi, o gece evlenmiþti.
Süratle evden çýkýp, bu savaþa gelmiþti.

Müþriklerin ordusu, Müslümanlardan evvel,
Gelip mevzilenmiþti tam bu yerde mükemmel.

Orduya, Ebu Süfyan ediyordu kumanda.
Zira henüz imana gelmemiþti o anda.

Sað kanada, Halid bin Velid oldu kumandan.
Sol kanat, Ýkrime’nin emrinde idi o an.

Zira her ikisi de, Uhud günü, maalesef,
Henüz olmamýþlardý Ýslam ile müþerref.