Gönül Sultanları.com >  Peygamber Efendimiz > Reci Vakası > Duası kabul oldu
Duası kabul oldu
Resulün huzuruna gelen elçi heyeti,
Dediler ki: (Biz artık seçtik İslamiyet’i.

Ve lakin İslamiyet nedir, hiç bilmiyoruz.
Bize muallim gönder, çok rica ediyoruz.)

Eshabdan on kişiyi ayırarak o Server,
Gönderdi bu iş için, o heyetle beraber.

Lakin o kâfirlerin, yalandı bu sözleri.
Maksat, öldürmek idi gelen sahabileri.

Eshab, halis niyetle giderlerken nihayet,
Kâfirler pusu kurup, eylediler ihanet.

Onlar, Reci suyunun yanındaki bir dağda,
Gizlenmek gayesiyle bulundukları anda,

Birden ikiyüz kâfir peyda olup o zaman,
O dağın etrafını sardılar dört bir yandan.

Önce seslendiler ki: (Gelip teslim olunuz!
Aksi halde bilin ki, ölüm olur sonunuz.)

Asım bin Sabit ise, hiç de aldırmayarak,
Önce bir ok fırlattı, buna cevap olarak.

Sonra da seslendi ki: (Ey kâfirler, duyunuz!
Siz, Eshab-ı Resulü ne zannediyorsunuz?

Biz, asla çekinmeyiz savaşmaktan ve cenkten.
Hatta şeref duyarız, din için can vermekten.)

Yedi oku var idi, atıp peşi peşine.
Gönderdi yedisini, Cehennem ateşine.

Peşinden mızrağını havaya kaldırarak,
Öldürdü birçoğunu, şiddetle fırlatarak.

Sonra da kılıcını, çekip kırdı kınını.
Saldırıp, kâfirlerden öldürdü bir kısmını.

Uğraşırdı küffâr da, onu öldürmek için.
Zira yüz deve vardı akabinde bu işin.

Çünkü onun başını getirecek kimseye,
Yüz deve vaad etmişti müşriklerden bir kimse.

Hazret-i Asım ise, dua etti ki hemen:
(Ya Rabbi, vücudumu hıfz et bu kâfirlerden.

Ben, senin rızan için sahip çıktım dinime.
Sen dahi dokundurma onları bedenime.)

İhanete uğrayan bu on mesut sahabi,
Kılıçları sıyırıp, dövüştü arslan gibi.

Sonunda, sekizine nasib oldu şehadet.
Asım bin Sabit dahi, şehid oldu nihayet.

Kâfirler, öldüğünü görünce bu kişinin,
Koşuştular yanına, başını kesmek için.

Lakin bir şey oldu ki, gözlerinin önünde,
Hiçbiri, böyle bir şey görmemişti ömründe.

Gönderdi Hak teâlâ, bir arı sürüsünü.
Bulut gibi örttüler, cesedinin üstünü.

Arılardan, yanına hiç yanaşamadılar.
Bu sebeple başını kesip alamadılar.

Sonunda dediler ki: (Akşamı bekleyelim.
Arılar dağılsın da, öyle gelip keselim.)

Lakin akşam olunca, sel gelip birdenbire,
Mübarek bedenini, götürdü başka yere.

Çok aradılarsa da o dağın her yerini,
Asla bulamadılar mübarek bedenini.

www.gonulsultanlari.com