En büyük âlim ve evliyalardan Ýmam-ý Rabbani “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün genç bir talebesine;
- Evladým! Yalancýlýðý çok defa görülmüþ olan birisi, (Düþman bu gece, filan yerden baskýn yapacak) dese, idareciler, akýllýlar, karþý koyma güçlerini düþünmez mi? diye sordu.

Genç cevap verdi:
- Düþünürler tabii efendim.

- O kimsenin yalancý olduðunu bildikleri halde, tehlike bulunan iþlerde, ihtiyatlý, tedbirli, uyanýk bulunmak lazýmdýr demezler mi?
- Derler efendim.

- Ömründe hiç yalan söylememiþ ve doðruluðu ile þöhret bulmuþ olan Sevgili Peygamberimiz “aleyhisselam”, tekrar tekrar, açýkça, ahiretin sonsuz azablarýný bildiriyor. Buna inanmýyorlar. Ýnanýlsa da, tedbir, kurtulma çaresi düþünmüyorlar. Halbuki, Efendimiz “aleyhisselam” kurtuluþ yolunu da, göstermektedir.

Ve devam etti:
- O halde, Muhbir-i sadýkýn sözlerine, bir yalancýnýn sözleri kadar kýymet vermemek, nasýl bir imandýr? Ýmaným var demek, Müslümaným demek, insaný kurtarmaz.

Derin bin Âh çekti:
- Âyet-i kerimede mealen; (Allahü teâlâ, yaptýklarýnýzý hep görmektedir) buyurulduðu halde, korkmadan, çekinmeden haramlarý yapýyorlar. Halbuki, herhangi bayaðý bir kimse, bu çirkin iþleri görecek olsa, belki görmek ihtimali olsa, yapmaktan vazgeçerler, öyle deðil mi?
- Evet efendim.

- Bu halin iki sebebi olabilir evladým: Ya, Allahü teâlânýn verdiði habere inanmýyorlar. Yahut da, Allahü teâlânýn görmesine önem vermiyorlar. Haramlarý, bu iki sebep ile iþlemek, imaný mý gösterir, kâfir olmayý mý gösterir?

Ve nasihat etti:
- Yavrum, yeniden imanýný tazelemelisin! Peygamberimiz “aleyhisselam”; (La ilahe illallah, diyerek, imanýnýzý yenileyiniz!) buyurdu.

Son olarak;
- Öyleyse Allahü teâlânýn razý olmadýðý iþlerinden tövbe etmeli, yasak ettiði, haram eylediði þeylerden sakýnmalý ve beþ vakit namazý cemaat ile kýlmalýsýn evladým, buyurdu.