Ýmam-ý azam Ebu Hanife hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” tek maksadý, Ýslam’ýn hükümlerini kitaplara geçmekti.

Ýlim ve içtihatta zirveye ulaþmýþtý.
Cafer-i Sadýk hazretlerinden “rahmetullahi aleyh” feyz alýp, bu büyük zata iki yýl hizmet etti.

Bu sayede kalbine, çok feyz ve hikmet aktý.

Ömrünün sonlarýna gelmiþti ki, karýþtý ortalýk.
Zamanýn sultaný, bir gün Onu çaðýrýp;
- Siyasette beni desteklersen, sana temyiz reisliðini veririm, diye vaatte bulundu.

Ancak büyük Ýmam siyasete karýþmadý.

Kýzýp, hapse attýrdý

Sultan ýsrar etti.
Hazret-i Ýmam yine kabul etmeyince, kýzýp hapse attýrdý kendisini.
Hatta kýrbaç vurdurdu ayaklarýna.

Bir ara hapisten çýkarýp, önceki teklifini tekrarladý.
Ama O reddedince, kýzýp hapsetti tekrar.
Üstelik sopa vurdurdu.

Hatta her gün daha arttýrdý sopa sayýsýný.
Fakat halk galeyana gelir endiþesiyle sýrt üstü yatýrýp aðzýna zehirli þerbet akýttý.

Þehid olduðunda yetmiþ yaþýndaydý.
Ruhunu teslim ederken secde etti.

Duyanlar, þehadetine çok üzülüp;
- Böyle bir zat, dünyaya tekrar gelmez, dediler.

Ne için yaratýldýk?

Bir gün cemaatine:
- Allahü teâlâ insanlarý niçin yarattý, biliyor musunuz? diye sordu.

- Kendisine ibadet etsinler diye mi efendim? dediler.
- Evet, buyurdu.

Ve sordu yine:
- Peki niçin böyle istiyor, bunu da biliyor musunuz?

- Hayýr efendim, niçin?
- Cennete girsinler diye. Nitekim Allahü teâlâ mealen; “Kullarým bana ibadet etsin ki, onlara Cenneti vereyim” buyuruyor.