Beka bin Batu hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Irak’ta yetiþen Evliyadandýr.

Seyyid Abdülkadir-i Geylani hazretleri “rahmetullahi aleyh” bu zatý çok sever ve methederdi kendisini.

Bu zat, bir gün sahilde dinleniyordu.
O esnada uzaktan bir geminin geçtiðini gördü.

Ancak gemidekilerden bazýsý içki içip ve nara atarak rahatsýz ediyorlardý diðer yolcularý.

Beka bin Batu hazretleri bunu firasetle anlayýp çok üzüldü.

Denizin kýyýsýndan;
- Ey kaptan! Sustur þu insanlarý! diye seslendi.

Cenâb-ý Hak iþittirdi bu sesi kaptana.

Ey deniz, onlarý yut!

Ama o edebsizler susmayýnca, Allah dostu gadaba geldi birden.

Bu defa;
- Ey deniz! Þu asi insanlarý içine al! diye seslendi.

O anda yükselmeye baþladý deniz sularý.
Ve baþladý koca gemi sallanmaya.

Ýnsanlarý bir ölüm korkusu sardý o anda.
Derken gemi batmaya yüz tutmuþtu ki, feryad-ü figana baþladý bütün yolcular.

Tabii o edebsizler de.
Herkes can derdine düþmüþtü ki, büyük Veli merhamete geldi yine.
Acýdý onlara.

Yâ Rabbi, onlarý kurtar!

Ve denizden yürüyerek gitti geminin yanýna.
Ýnsanlar hayret nazarlarýyla seyrediyordu Onu.

Hatalarýný bilip, hepsi tövbe ettiler.
O, su üstünde namaz kýldý.

Ve ellerini kaldýrýp;
- Yâ Rabbi, bu kullar piþman olup tövbe ettiler. Sen onlarý boðulmaktan kurtar! diye yalvardý.

Dua bitmemiþti ki, dalgalar durdu.
Deniz sakinleþti.
Kurtulmuþlardý ölümden.

Sonra mý?
Az önce içki içip nara atan o insanlar, talebesi oldular bu büyük Veli’nin.