Ömer bin Abdülaziz hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün bir âlime giderek;
- Bana nasihat eder misin, diye rica etti.

O âlim;
- Ya Ömer, senden önceki hükümdarlar hep öldüler, þimdi sýra sende, buyurdu.

Ve ekledi:
- Adem Nebiden beri bütün dedelerin de göçtüler dünyadan. Sen de yakýnda öleceksin.

Son olarak;
- Orada Cennet ve Cehennemden baþka gidecek yer yoktur. Öyleyse ona göre yaþa bu dünyada.

Cehennemi gördüm

Hanýmý, bir gün kendisine;
- Ben, bu gece rüyada, Cehennemi gördüm ve çok korktum, dedi.

Ve þöyle anlattý:
- Cehennem þiddetle yanýyor, çok korkunç seslerle kükreyip duruyordu.
Sonra Sýrat köprüsü kuruldu üzerine.

Abdülmelik bin Mervan, gelip çýktý bu köprü üzerine.
Birkaç adým attýysa da fazla gidemedi.
Yüzüstü Cehenneme düþtü.

Ömer bin Abdülaziz hazretleri, heyecanla dinliyordu.
- E, sonra?

- Sonra Velid bin Abdülmelik köprüye girdi.
Birkaç adým atmadan, o da düþtü Cehenneme.

Sonra sen girdin köprüye

Ömer bin Abdülaziz hazretlerinin yüz rengi deðiþti o anda.
Zira ondan sonra, sýra kendisindeydi.

Korkuyla sordu:
- Sonra ne oldu?
- Sonra sen girdin köprüye.

O bunu iþitince, bir âh çekti.
Ve bayýlýp yere yýðýldý korkudan.

Kadýncaðýz;
- Vallahi sen Sýratý geçtin. Cehenneme düþmedin! diye baðýrýyorsa da, duymuyordu onu Halife.

Çünkü baygýn halde yatýyordu.