Bayezid-i Bistami hazretleri “kuddise sirruh”, çocukken, bir caminin önünde oynuyordu.
Þakik-i Belhi hazretleri “rahmetullahi aleyh” onu gördü.
Ayrýca kalb gözüyle de bakýp;
- Bu yavrucak, zamanýnýn en büyük Evliyasý olacak, buyurdu.

Hocalarýndan biri, Bayezid’e;
- Þu raftaki kitabý getir! dedi bir gün.

Bayezid;
- Peki hocam, dedi.

Ama tereddüt etmiþti.
Sordu hemen:
- Hangi raftaki efendim?

Senin iþin tamamdýr

Hocasý þaþýrdý:
- Oðlum, senelerdir dersime geliyorsun. Baþýnýn üstündeki rafý bilmiyor musun?

- Affedin hocam, dedi. Sizi daha dikkatli dinlemek için baþka þeylere bakmýyor ve sizden baþka bir þey görmüyorum.

Hocasý memnun olmuþtu.
- Senin iþin tamamdýr evladým.

Ve ekledi:
- Var git Bistam'a. Kullarý irþad eyle!

Ýhlas çok mühim

Bir gün nasihat istediler bu zattan.
- Dinimizde esas olan ihlastýr, buyurdu. Ýhlassýz amellerden hiç sevap alýnamaz.

Ve sordu onlara:
- Bir bardak suya, bir damla idrar düþse, o su içilir mi?
- Ýçilmez tabii.

- Neden?
- Çünkü pis olmuþtur artýk.

Buyurdu ki;
- Ýþte halis niyete de çok az bir dünyalýk, bir menfaat karýþýrsa, on para etmez.

Þöyle bitirdi:
- Maddede ve mânâda, temizlik çok iyidir. Her þeyin saf ve temiz olaný kýymetlidir.