Ahmed bin Hanbel hazretleri “rahmetullahi aleyh”, ölüm hastalýðýnda son nefeslerini veriyordu ki, bir ara, yüksek sesle;
- Olmaz! olmaz! diye baðýrdý.

Sanki birini kovuyordu yanýndan.

Oðlu bu hali görünce;
- Babacýðým bu ne hâldir? diye sordu.

Cevap verdi:
- Þeytan, benim elimde can ver diyor, ben de "Hayýr olmaz! hayýr olmaz!" diyorum.

Ve ekledi:
- Bir nefes kalýncaya kadar tehlike vardýr. Þeytanýn aldatmasýndan emin olmak yoktur.


Kuþlar gölge yaptýlar

Sonra kelime-i þehadeti söyledi.
Ve öylece ayrýldý bu dünyadan.

Baðdat halký duyunca çok üzüldü.
Cenaze namazýný kýlmak için, onbinlerce Müslüman toplandý o gün.
Yüzbinden fazla kiþi kýldý namazýný.

Kuþlar, tabut üstünden kabre kadar gelip gölge ettiler tabutunu taþýyanlara.
Bunu, gayri müslimlerden de görenler oldu.
Duygulanýp, bir çoðu Müslüman oldu o gün.

Salýnarak yürürdü

Sevenlerinden biri, rüyasýnda Ýbni Hanbel hazretlerini gördü ki, salýnarak yürüyordu Cennet bahçelerinde.

Garibine gitti böyle yürümesi.

Yanýna yaklaþýp;
- Efendim, bu nasýl yürümek böyle? diye sordu.

Hazret-i Ýmam cevabýnda;
- Ýslam’a hizmet edenler, Cennette iþte böyle salýnarak yürürler, buyurdu.