Ömer bin Abdülaziz hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün yolda bir sarhoþ gördü.

Yakalayýp ceza verecekti ki, o sýrada hakaret etti sarhoþ kendisine.
O anda vazgeçti ceza vermekten.
Ve serbest býraktý adamý.

Görenler;
- Ona ceza verecektiniz. Size hakaret edince vazgeçtiniz. Hikmeti ne efendim? dediler.

Cevaben;
- Onu, içki içtiði için, yani dinimiz için cezalandýracaktým, buyurdu. Ama bana hakaret edince öfkelendim. Önceki halis niyetime nefsim karýþýr diye korktum. Onun için salýverdim.

Çok merhametliydi

Ömer bin Abdülaziz hazretleri, herkese, hatta hayvanlara bile çok merhametliydi.
Bir katýrý vardý mübarek zatýn.
Onu çalýþtýrarak, kârýyla geçimini saðlýyordu.

Katýrý çalýþtýran hizmetçisi, bir akþam, normalinden fazla ona para getirmiþti.
Sordu kendisine:

- Bugün niye fazla para getirdin?
- Ýþe erken gidip geç döndüm efendim.

Halife;
- Hayvaný çok yormuþsun, buyurdu. Bunu telafi için, üç gün dinlendir onu.

En kýymetli þey

Bir gün de;
- Bu dinde en kýymetli þey nedir efendim? diye sordular bu zata.
- Ýstikamettir, buyurdu.

- Ýstikamet nedir ki efendim?
- Ýstikamet, doðru yolda yürümekte sebat etmek ve hiç taviz vermemektir, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Hud suresinde mealen; “Ey Habibim, emr olunduðun istikamet üzere ol!” buyuruluyor ki, bu âyet-i kerime gelince, Peygamber efendimizin “aleyhisselam” mübarek sakalýna ak düþtü o gece.