Sultan Mahmud-u Gaznevi, Ebül Hasan-ý Harkani hazretlerini “rahmetullahi aleyh” ziyarete gitti bir gün.

Oturup sohbet ettiler.

Ebül Hasen hazretleri, sultanýn sevgi ve ihlasýný görünce, hýrkasýný çýkarýp hediye etti kendisine.
Sultan Mahmud, hýrkayý alýp huzurdan ayrýldý.

Semerkant melikiyle savaþa gidecekti.
Büyük Veli’nin duasýný da alýp çýktý gazaya.
Ancak Semerkant’a varýnca, yenilmek endiþesi sardý onu.

Zira düþman ordusu çok kalabalýktý.
Ýki ordu karþý karþýya geldiler.
Az sonra savaþ baþlayacaktý.

Bir kasýrga çýktý ki…

Sultan Mahmud, indi atýndan.
O hýrkayý vesile ederek;
“Yâ Rabbi, bu hýrkanýn sahibi hürmetine bize yardým et!” diye dua etti.

O anda düþman tarafýnda bir kasýrga koptu.
Öyle ki göz gözü görmüyordu.

Toz duman oldu ortalýk.
Kimse kimseyi tanýmýyordu.

Ýþte bu hengamede birbirlerini vurmaya baþladýlar.
Savaþ meydaný, düþman ölüleriyle doldu.

Sultan Mahmud, bu hali görüp;
“Harkani hazretlerinin himmeti ani geldi” diyerek þükretti Rabbine.

Ýbadetin faydasý bize

Bu zat bir gün sohbetinde;
- Kardeþlerim, bütün insanlar Allahü teâlâya iman edip itaatli kul olsalar, cenâb-ý Hakkýn büyüklüðü artmaz, buyurdu.

Ve ekledi:
- Bütün insanlar inkâr edip günahkâr olsalar, büyüklüðünden bir þey eksilmez.

Sordular:
- Yani ibadetlerin faydasý bize mi efendim?
- Evet. Ýbadetlerin Allahü teâlâya hiçbir faydasý yoktur ve olamaz.