Seyyidet Nefise hazretleri “rahmetullahi teâlâ aleyha”, keramet sahibi, mübarek bir hatundu.
Bütün insanlýk için, bereketti.

Bir zaman, Nil nehrinin suyu azaldý birden bire.
Ýnsanlar, susuzluktan ne yapacaklarýný bilemediler.

Sonunda Seyyidet Nefise hazretlerine gidip;
- Efendim, ne olur, bir dua edin de kurtulalým bu susuzluktan, diye yalvardýlar.

O da, gelenlere bir bez verip;
- Gidiniz, bu bezi Nil nehrine batýrýp çýkartýnýz, buyurdu.

Öyle yaptýlar.
Nil’in suyu yükseldi birden.

Yemek yediðini görmedim

Kardeþinin bir kýzý vardý ki, hizmetini yapardý bu Hak dostu hatunun.

O diyor ki:
- Kýrk senedir halama hizmet ediyorum. Hiç yemek yediðini görmedim.

Bir gün de bazý sevdiklerine;
- Allahü teâlânýn bir kimseyi sevdiðinin alameti nedir, biliyor musunuz? diye sordu.
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- Ýki alameti vardýr. Birincisi, o, hiç kimseye yük olmaz, sýkýntý vermez. Ýkincisi de hep hayýrlý iþlerle meþgul olur.

Bir gün de sordu bir sevdiðine:
- Suyun aktýðý yerden, gideceði yer, geminin rotasýndan da, hangi sahile varacaðý bellidir, öyle deðil mi?
- Evet efendim, dedi.

- Ýnsan nereye gitmek isterse, o yere giden bir vasýtaya biner, deðil mi?
- Elbette.

- Ýþte bizim gemimiz de yolcularýný Cennete götürür, buyurdu. Cennete gitmek isteyen, Ehl-i sünnet gemisine biner ve Cennete gider.