Ebül Hasan-ý Harkani hazretleri “rahmetullahi aleyh”, büyük Velilerdendir.
Harkan’da dünyaya geldi.

Uzun boylu, heybetli, gözleri iri, yüzü nurluydu.
Henüz doðmamýþtý ki, üstadý Bayezid-i Bistami hazretleri “rahmetullahi aleyh” Onun geleceðini haber verdi.

Þöyle ki, her sene þehidleri ziyaret için Kum tepe mevkiine giderdi.
Oraya giderken Harkan kasabasýndan geçilirdi.

Ýþte bu büyük zat, Harkan kasabasýna gelince, bu yerin havasýný, derin derin koklar, bu hâl, talebelerin garibine giderdi.

Bir seferinde;
- Efendim, sebep ne ki, bu yerin havasýný koklarsýnýz? Biz hiçbir koku alamýyoruz efendim, dediler.

Cevaben;
- Bana, bu yerden öyle birinin kokusu geliyor ki, devrinin kutbu olur, buyurdu.

Zevcesi bilmiyordu

Ne garip cilvedir ki, zevcesi, bilmiyordu Onun üstünlüðünü.
Hatta hakaret eder, üzerdi bu büyük Veli’yi.

Ýbni Sina, Ebül Hasen ismini iþitip, Harkan'a, ziyarete geldi ve çaldý kapýsýný.

Zevcesi açtý kapýyý.
- Kimi aradýnýz?
- Ebül Hasan hazretlerini görmek istemiþtim.

- Ormana gitti. Hem ziyaret edecek baþka adam bulamadýn mý sen?

Ýbni Sina oradan ayrýlýp, ormana doðru gidiyordu ki, ilerden geldiðini gördü bu büyük Veli’nin.

Odunlarý bir aslana yüklemiþ, geliyordu.
- Bu ne hâl? diye sordu.

Cevaben;
- Evimde, biraz önce gördüðün, bela yükünü çekiyorum. Bu hayvan da, benim yükümü taþýyor, buyurdu.