Ebül Hasen Büþenci “rahmetullahi aleyh”, Horasanlý bir Velidir.

Bir gün bazý sevdikleri;
- Tasavvuf nedir efendim? diye sordular bu zata.
- Tasavvuf, insanlara eziyet etmemektir, buyurdu.

Sordular yine:
- Ýyi insan, nasýl belli olur efendim?
- O kimse, her þeyden önce edeblidir. Hâl ve hareketinde gösteriþten uzak durur. Ahirete yaramayan iþlerden kaçar.

Þöyle devam etti:
- Hak teâlânýn kendisini her an gördüðünü bilir ve bunu düþünerek haram ve günahlara yaklaþmaz.

Her þey Allah’tan

Bir gün de, yolda yürüyordu.
Bir genç, arkadan gelip, bir tokat vurdu bu zata.
Muziplik olsun diye yapmýþtý bu iþi.

Görenler;
- Sen ne yaptýn? O, Evliya bir zattýr! dediler.

Genç, bunu öðrenince, çok üzüldü.

Yaklaþýp;
- Özür dilerim efendim, sizi baþkasý sandým, dedi.

Büyük Veli;
- Üzülme evladým, buyurdu. Bu tokat senden gelmedi.

Delikanlý þaþýrdý:
- Kimden geldi efendim?
- Asla hata yapmayan bir makam var ki, o makamdan geldi oðlum. O, Allah’týr ve sonsuz kuvvet sahibidir. O irade etmezse, kimse kimseye iyilik ve kötülük yapamaz.

Þöyle devam etti:
- Eðer O istemezse, bütün dünya birleþse, bir þey yapamazlar. O istemeseydi sen de o tokadý atamazdýn.

Þöyle özetledi:
- Demek bir kusurumuz var ki, Rabbim senin vasýtan ile beni ikaz etti evladým.