Ali bin Þihab hazretleri “rahmetullahi aleyh”, ilmiyle amil olan, büyük bir Evliyadýr.

Seyyiddir ayrýca.
Yani evlad-ý Resuldür.

Haramdan çok sakýnýr, kati helal deðilse, o þeyi yemezdi.
Deðirmene gitse, evvelce öðütülen buðdayýn unlarýný süpürür, O unlar, kendi ununa karýþmýþtýr diye bir kýsmýný daðýtýrdý.

Yüz kadar talebesi vardý.
Ama dergahtaki hizmetleri kendisi yapardý bizzat.

Gece, biraz uyuyup sonra kalkar, abdest alýp, biraz nafile kýlardý.
Sonra abdest için lazým olan sularý taþýyýp havuzlarý doldurur, sonra, yolcular için olan sebilleri doldururdu.

Hayvanlarý da unutmaz, su içme yerlerini dolaþýp, bitmiþ olanlarý doldururdu.

Hiç dinlenmeyecek misin?

Temizlenecek yerleri temizlerdi.
Sabah vaktine kadar çalýþýr, sonra dama çýkýp ezan okurdu.
Namazý kýldýrýp talebeyi okuturdu.

Bu okutmak akþama kadar sürerdi.
Yatsýdan sonra biraz dinlenir, gece, ayný iþleri yapardý yine.

Hanýmý bazen;
- Efendi, sen hiç dinlenmeyecek misin? diye sorardý.

Cevabýnda;
- Hayýr, dünyaya dinlenmek için gelmedim, buyururdu.

Müflis kime denir?

Bu zat, bir gün de þunu anlattý sevdiklerine:

Sevgili Peygamberimiz “aleyhisselam”, bir gün;
- “Müflis kime denir, biliyor musunuz?” diye sordu eshabýna.
- Allah ve Resulü daha iyi bilir, dediler.

Bunun üzerine;
- “Müflis þu kimsedir ki, ahirete çok sevaplarla gelir. Fakat kiminin kalbini kýrmýþ, kiminin gýybetini yapmýþtýr. Sevaplarý, o hak sahiplerine daðýtýlýr” buyurdu.

Ve þöyle bitirdiler:
- “Sevaplarý bitince, öbürlerinin günahlarý buna yükletilip Cehenneme atýlýr”.