Þah Þüca-i Kirmani hazretlerinden “rahmetullahi aleyh” bir genç nasihat istedi bir gün.

Cevabýnda;
- Evliyayý çok sev, buyurdu. Zira onlar, Allahü teâlânýn dostudurlar. Ýnsan, bu sevgiyle Allah’ýn sevgisine kavuþur.

Þöyle devam etti:
- Bir kimse, bir Veliyi seviyorsa, bu sevgisi, Allahü teâlâyý sevmeye de yol açar.
Ve kim Allah’ý çok severse, Allahü teâlâ da, onu çok sever.

Delikanlý sordu:
- Evliyayý sevmenin baþka ne faydalarý var efendim?

Ýbadet yapmýþ gibi

Buyurdu ki:
- Allah dostlarýný seven kimseye, ibadet yapmýþ gibi sevap verilir. Hatta bütün nafile ibadetler içinde, Evliya sevgisinden daha üstünü yoktur.

Ve tavsiye etti:
- Ya onu kalbine koyacaksýn, ya da gireceksin onun nurlu kalbine.

- Hangisi kolay hocam?
- Ýkincisi kolaydýr. Yani onlarýn sevgisini kazanarak kalblerine girmektir. Onlar, çalýþanlarý severler. Sen de çalýþ, Ýslam’a hizmet et. Onlarýn sevgisi kazanýrsýn.

Harama bakmayýn!

Bir gün de sohbetinde;
- Haramlardan, gözünüzü koruyun, buyurdu. Yoksa, mahþerde özrünüzü kabul etmezler.

Ve ekledi:
- Harama bakan Müslümanýn gözüne, ahirette kýzgýn kurþun dökülecektir.

Ve sordu onlara:
- Rabbimiz, gözümüzde neden iki kapak yapmýþ dersiniz?
- Neden efendim?
- Haram gördüðümüzde acele kapatmak için.

Sordu yine:
- Peki aðzýmýza neden iki dudak yaratmýþ acaba?
- Niçin efendim?

- Haram þey konuþacaðýmýz zaman kapatmak için.