Bir gün, Ebu Hafz-ý Haddad hazretleri “rahmetullahi aleyh”;
- Ýyi bir iþ yapýnca, kendinizden bilmeyin, buyurdu. Onu ben yaptým diye, geçmesin kalbinizden.
- Neden efendim? dediler.
- Çünkü o hayýrlý iþi size yaptýran Hak teâlâdýr. O, size fýrsat ve kuvvet vermeseydi, hiçbir iþinizde muvaffak olamazdýnýz.
Birbirinizi çok sevin!
Bir gün de sohbetinde;
- Birbirinizi çok sevin, buyurdu. Eðer bir kardeþiniz sizi üzerse, kusuru, kendinizde arayýn. Karþý tarafta aramaya kalkýþmayýn.
- Neden efendim? dediler.
Çünkü büyüklerimiz böyle tavsiye ediyorlar. Bu gibi hallerde Ben, Rabbime karþý bir kusur yapmýþým ki, o da bana böyle yaptý deyin. O özür dilemeden, siz gidip af dileyin ondan.
- Ya affetmezse efendim?
- Olsun, tekrar özür dileyin.
- Ýkinci defa mý efendim?
- Evet. Kýrk defa da olsa, buna devam edin. Tâ ki kabul edinceye kadar.
- Yine kabul etmezse hocam?
- Siz yine kendinizi suçlu bilin. Zira Peygamberimiz “aleyhisselam” “Ýki Müslüman birbirine küstüðünde, hangisi önce davranýr ve özür dilerse, ona Cennette büyük köþkler verilecektir” buyuruyor.
Örnek Müslüman nasýl olur?
Bir gün de;
- Örnek Müslüman nasýl olur efendim? diye sordular bu zata.
Cevaben;
- Örnek Müslüman odur ki, Allah’ýn kullarýna hizmet için kendini feda etmiþtir, buyurdu.
Ve izah etti:
- Yani o, Müslümanlarýn dinine veya dünyasýna faydalý olmak için kendi zararýný düþünemez. Bu yolda deli gibidir. Nitekim hadis-i þerifte mealen; “Bir kimseye deli denilmedikçe imaný kâmil olmaz” buyuruldu.
