Ebül Abbas-ý Mürsi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Mýsýr’da yaþýyordu.
Mýsýr’dan baþka yere gitmedi.

Bir gün ziyaretine, Ýran taraflarýndan, Necmeddin adýnda bir kimse geldi. Oturup sohbet ettiler.

Bir ara o misafire;
- Sizin Acemistan’da kaç tane nehir var? diye sordu.

Adam biraz düþünüp;
- Galiba dört nehir var, dedi.

Ebül Abbas hazretleri;
- Ýyi düþün, beþ nehir olacak, buyurdu.

Adam beþinciyi hatýrlayamadý.
O zaman hatýrlattý mübarek zat:
- Hani sen bir gün boðuluyordun o nehirde, hatýrladýn mý?

Öyle deyince hatýrladý:
- Evet efendim, doðru, boðulmaktan kýl payý kurtulmuþtum. Ama siz nerden biliyorsunuz?

Mübarek zat cevap vermedi.
O da utandý sorduðuna.

Çok yaþamak istiyorum

Bir gün de bir kimse bu zata gelip;
- Efendim, ben uzun yaþamak istiyorum, acaba ne yapmalýyým? diye sordu.

Cevaben;
- Öyleyse ölümü unutma, buyurdu.

- Efendim ben ölmeði deðil, çok yaþamayý istiyorum.
- Ýyi ya, çok yaþamak istiyorsan, ölümü hatýrýndan çýkarma.

- Hiçbir þey anlamadým
- Ölümü hatýrlamak, ömrü uzatýr kardeþim.

Adam sordu bu defa:
- Peki, ya ölümü unutmak efendim?
- Ölümü unutanýn da ömrü kýsa olur. Böyleleri üç þeye hasret giderler. Topladýðýna doymaz, umduðuna kavuþamaz, ahiret yolculuðu için yeterli hazýrlýk yapamazlar.