Ebül Hasen-el Kusi hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” bir dergahý vardý.
Her gece, kontrole çýkardý talebeyi.
Ramazan-ý þerifin son gecesiydi ki, dergahýnda dolaþýrken talebeden birinin aðladýðýný gördü.

Yanýna yaklaþýp sordu:
- Niçin aðlýyorsun oðlum?
- Bir rüya gördüm efendim. Bana, bu gecenin Kadir gecesi olduðunu söylediler. Herkes secdede idi. Ben de secde yapmak istedimse de yapamadým. Onun için aðlýyorum.

Ona sevgiyle bakýp;
- Bu rüya þeytanidir, buyurdu. Sana onu söyleyen þeytan idi. Bu yolla seni aldatacaktý. Ýyi ki secde etmemiþsin.

- Neden hocam?
- Eðer secde etseydin, içine girecekti.

O esnada yakaladý o þeytaný.
Ve eliyle sýktý boynunu.

Þeytan, feryat ediyor;
- Býrak beni! diye yalvarýyordu.

Talebe bunu görünce daha çok sevdi hocasýný.

Ýslam’a uyulursa...

Bu zat, bir sohbetinde;
- Ýslamiyet’e uyulursa, günahýn lezzeti gittikçe azalýr. Günahtan kaçmaya devam edilirse, giderek tatsýz ve zevksiz gelir.

- Yine devam edilirse efendim? dediler.
- O zaman büsbütün iðrenç gelir, buyurdu. Nefret eder, tiksinir günahtan. Haram iþlemek arzusu hiç kalmayýnca, kalbine Allah sevgisi dolar.

Ve ekledi:
- Böyle temizlenen kalbde, bilmediðimiz his uzuvlarý hasýl olur.

- Ne gibi mesela efendim
- Mesela kalb gözü ve kalb kulaðý açýlýr o kimsenin. Bu göz ve bu kulakla, dünyanýn her tarafýný, hatta kabir hayatýný görür ve her yerdeki sesleri iþitir.