Ebül Hasen-el Kusi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Mýsýr’ýn Kus þehrinde dünyaya geldi.
Hocasý, Abdürrahim Kinai’dir.

Ölünce, Onun kabri yanýna defnettiler kendisini.
Onun talebesi ve damadýydý zaten.

Gençliðinde ilme çok ilgi duyar, hocasýnýn dersinden büyük zevk alýrdý.
Bir dersini bile kaçýrmazdý.

Babasý boyacýlýk yapýyordu o beldede.
Kumaþ ve elbise boyuyordu yani.

Oðlunun her gün sohbete gittiðini görünce;
- Oðlum, her gün sohbete gidiyorsun. Ýyi ama benim þu iþlerime hiç yardým etmiyorsun,dedi.

Peki baba, geleyim

Ebül Hasen;
- Peki baba, dükkana geleyim, dedi.

Ve o gün gitti dükkana.
Babasý, bir iþi için çýktý dükkandan.
O gidince, Ebül Hasen, bir elbiseyi rastgele bir kazana atýverdi.

Babasý gelip de bunu öðrenince hiddetlenip;
- Sen ne yaptýn! Onu yanlýþ kazana atmýþsýn. Þimdi baþka renge boyanacak. Sahibine ne cevap vereceðim? diye sitem etti.

Ebül Hasen;
- Bir dakika babacýðým, dedi.

Ve çýkardý o elbiseyi kazandan.
Babasý onu görünce yumuþadý.
Gitti o hiddeti.

Zira istediði renge boyanmýþtý elbise.
Evet, yanlýþ kazana atmýþtý ama, doðru boyanmýþtý.

Oðluna dönüp;
- Sen bilirsin evladým, dedi. Ýstediðin sohbete gidebilirsin.

Ebül Hasen, devam etti hocasýnýn sohbetine.
Ve Ýslam ilimlerinin, vakýf oldu hepsine.
O zamanýn en büyük âlimi oldu.