Zeynelabidin Ali hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” asýl adý Ali bin Hüseyin’dir.

Resulullah efendimizin “aleyhisselam” torunu, hazret-i Hüseyin’in “radýyallahü anh” oðludur.

Allah korkusundan, abdest almaya baþlayýnca yüz rengi solar, benzi sararýr, titrerdi azalarý.

Bir gün bir yakýný;
- Efendim, abdest almaya kalkýnca niçin sararýr, titrersiniz? diye sordu.

Cevabýnda;
- Abdest alýnca kimin huzuruna çýkacaðýmý biliyorsun. Nasýl titremeyeyim, buyurdu.

Ey melun, defol git!

Bir gece vakti, teheccüd namazý kýlýyordu.

Þeytan, yýlan suretinde gelip, meþgul etmek istedi onu ibadetinden.
Aldýrýþ etmeyince, ýsýrdý.

Namazýný bitirip;
- Ey lain, defol git! diye azarladý onu.

O esnada, bir ses iþitti gaibden.
- Sen Zeynel'abidinsin, O, sana bir þey yapamaz! diyordu.

Þimdiden Allah! deyin

Bir gün de;
- Nasýl yaþarsanýz, öyle ölürsünüz, buyurdu.

Ve ekledi:
- Bu dünyada Rabbimizi sýk sýk analým ki, ölürken de anmamýz kolay olsun.

- Ne tavsiye edersiniz efendim? dediler.
- Þimdiden Allah! diyelim, dilimizi alýþtýralým ki, son nefeste Allah dememiz zor olmasýn, buyurdu.

Akýllý insan kimdir?

Bir gün de;
- Akýllý insan kimdir efendim? diye sordular bu büyük zata.

Cevabýnda;
- Akýllý insan, nefsini hesaba çeken ve ölümden sonrasý için amel edendir, buyurdu.

Sordular:
- Nelerin kýymetini bilmeliyiz efendim?
- Ýhtiyarlýktan önce gençliðin, hastalýktan önce saðlýðýn, meþguliyetten önce boþ vaktin, fakirlikten önce zenginliðin, ölümden önce hayatýn kýymetini bilin, buyurdu.