Zeynel Abidin Ali hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün þunu anlattý yakýnlarýna:

Mahþer günü, bir melek çýkýp;
- Fazilet sahipleri ayaða kalksýn! diye nida eder.

Bir grup insan kalkar.

Onlara;
- Sizler, Cennete gidiniz! diye seslenir.

Onlar Cennete giderlerken karþýlarýna bazý melekler çýkýp sorar:
- Siz kimlersiniz?
- Biz, fazilet ehliyiz, derler.

- Sizin faziletiniz ne idi ki?
- Biz, insanlarýn hakaret ve zulmüne sabreder, kötülük yapanlarý da affederdik.

Melekler;
- Ne güzel, bu haliniz sizi Cennete götürüyor, derler.

Sabýr ehli nerdedir?

Sonra, ehl-i mahþere;
- Sabýr ehli nerdedir, diye nida edilir.

Bir grup insan kalkar.
- Siz de Cennete gidin! derler.

Onlarý da bazý melekler karþýlayýp sorarlar:
- Siz kimlersiniz?
- Biz sabýr ehliyiz.

- Siz dünyada nelere sabrederdiniz?
- Ýbadet güçlüðe katlanýr, nefse uymamakta kararlý davranýrdýk.

- Ne güzel, haydi Cennete gidin! derler.

Allahü teâlânýn komþularý

Daha sonra ehl-i mahþere;
- Allahü teâlânýn komþularý nerdedir? diye nida gelir.

Az bir cemaat kalkar.

Onlara da;
- Siz de, Cennete gidin, denir.

Yolda bazý melekler karþýlayýp;
- Sizin dünyada iþiniz ne idi? diye sorarlar.

- Biz, birbirimizi, Allah için sever, Allah için ziyarete giderdik, bizim dostluðumuza menfaat karýþmazdý, derler.

Melekler;
- Ne güzel, mükafat olarak Cennete gidin! derler.